Prindërit që përpiqen të jenë “miq” me fëmijët e tyre mund të dëmtojnë pa dashje marrëdhënien familjare. Sipas psikologes Barbara Greenberg, të qёnurit prind nuk nënkupton të sillesh si shok, pasi fëmijët kanë nevojë për autoritet, kufij dhe udhëzim – jo për një marrëdhënie të barabartë.
Në një analizë të publikuar së fundmi, Greenberg shpjegon se shumë prindër besojnë se miqësia me adoleshentët krijon afërsi më të madhe, por përvoja në terapi tregon të kundërtën. Shumë të rinj ndihen të turpëruar ose të irrituar kur prindërit përpiqen të imitojnë stilin e tyre, të ndajnë detaje personale apo të sillen si bashkëmoshatarë.
Ekspertja thekson disa arsye kryesore pse kjo qasje është problematike. Së pari, miqtë nuk mund të jenë figura autoritare. Një prind që sillet si shok rrezikon të humbasë aftësinë për të vendosur rregulla, pritshmëri dhe kufij – elemente pёr tё cilёt fëmijët jo vetëm qё kanë nevojë, por edhe i dëshirojnë, edhe pse shpesh nuk e shprehin.
Një tjetër rrezik është prishja e kufijve emocionalë. Kur prindërit u besojnë adoleshentëve probleme personale apo çështje të ndjeshme, ata i vendosin fëmijët në një rol për të cilin nuk janë të përgatitur. Greenberg këshillon që temat e rënda të ndahen me miq të rritur, jo me fëmijët, të cilët shpesh nuk dinë si të reagojnë.
Psikologia kujton gjithashtu se çdo brez ka kohën e vet. Prindërit duhet të pranojnë rolin e tyre si të rritur dhe të mos përpiqen të rikthehen në adoleshencë përmes veshjes apo sjelljes. Të qёnurit i rritur nuk e bën jetën më pak argëtuese – përkundrazi, u jep fëmijëve një model stabiliteti.
Por nëse miqësia nuk është rruga e duhur, si mund të krijohet afërsia? Greenberg rekomandon disa hapa të thjeshtë: jini emocionalisht dhe fizikisht të pranishëm kur fëmija ka nevojë të flasë, ruani qetësinë gjatë bisedave dhe pyesni nëse kërkon këshillë apo thjesht dëgjim. Reagimet e forta ose ndërhyrjet e menjëhershme mund t’i bëjnë fëmijët të mbyllen nё vetvete.
Sipas ekspertes, marrëdhënia më e shëndetshme nuk është ajo e miqësisë, por ajo e një prindi të qëndrueshëm, që ofron mbështetje, strukturë dhe siguri. Fëmijët mund të mos e thonë gjithmonë, por mbi të gjitha ata duan prindër që sillen si të tillë.
(Burimi: Psychology Today)
