Dubai njihet botërisht si simbol luksi, turizmi dhe pasurie, por pas fasadës së rrokaqiejve dhe hoteleve luksoze fshihet një realitet i errët: një rrjet i gjerë trafiku seksual, ku mijëra gra mbahen peng, shfrytëzohen dhe kontrollohen përmes dhunës dhe frikës.
Historia e Angus Thomas, një shtetas britanik, nisi rastësisht gjatë një ndalese nate në Dubai. Ai u trondit jo nga ofertat e hapura për seks, por nga gjendja fizike e një gruaje nigeriane që i kapi dorën. “Dora e saj ishte e ftohtë dhe kapja shumë e dobët. E kuptova menjëherë që diçka nuk shkonte,” tregon ai. Gruaja ishte e rraskapitur, e dobësuar dhe, sipas tij, qartazi nuk ndodhej aty me dëshirën e saj.
Angus mësoi më vonë se ajo ishte rrahur nga e ashtuquajtura “madam” sepse kishte folur me një të huaj pa sjellë para. Ky takim e shtyu atë të nisë një betejë personale kundër trafikut seksual. Që nga viti 2019, përmes një rrjeti të fshehtë aktivistësh dhe organizatës së tij Stop Trafficking Africa, ai thotë se ka ndihmuar të paktën 50 gra të shpëtojnë nga skllavëria seksuale në Dubai.
Për arsye sigurie, Angus nuk është kthyer më në Emiratet e Bashkuara Arabe. Ai pohon se është kërcënuar me vdekje nga trafikantët dhe se ekziston frika se autoritetet lokale mund ta ndalonin me akuza të sajuara. Në vend të kësaj, ai ka ngritur një rrjet njerëzish në terren, të cilët operojnë në fshehtësi për të identifikuar viktimat, për t’i nxjerrë nga banesat ku mbahen peng dhe për t’i kthyer në vendet e tyre të origjinës.
Sipas dëshmive të mbledhura, gratë rekrutohen kryesisht nga vende të varfra në Afrikë dhe Azi, me premtime për punë të rregullta në hotele apo restorante. Por sapo mbërrijnë në Dubai, u merren pasaportat dhe telefonat dhe detyrohen të punojnë si prostituta. Shumë prej tyre mbahen të mbyllura në apartamente dhe nxirren vetëm për klientë.
Një aktivist anonim, pjesë e rrjetit të shpëtimit, tregon se “klientët paguajnë rreth 200 dirhemë, por paratë shkojnë te ‘madamat’. Gratë nuk marrin asgjë”. Një “madam” mund të kontrollojë pesë apo më shumë vajza që punojnë shtatë ditë në javë. “Kur u them trafikantëve: ‘Po sikur të ishte vajza jote?’, ata përgjigjen: ‘Nuk na intereson, është biznes’,” rrëfen ai.
Zona të caktuara të Dubait, si Deira apo Distrikti Financiar Ndërkombëtar, janë kthyer në qendra të njohura të këtij aktiviteti, shpesh në sy të publikut, në klube nate apo hotele luksoze. Ndërkohë, lagje më të varfra si Satwa – e njohur edhe si “Little Manila” – shërbejnë si strehë për punëtorë emigrantë dhe për operacione shpëtimi të fshehta.
Edhe pse trafiku i qenieve njerëzore është kriminalizuar në Emiratet e Bashkuara Arabe që prej vitit 2006 dhe dënimet janë ashpërsuar, Departamenti Amerikan i Shtetit vlerëson se vendi ende nuk përmbush standardet minimale për eliminimin e këtij fenomeni. Raportet ndërkombëtare theksojnë se shumica e rasteve të regjistruara lidhen me shfrytëzim seksual dhe se autoritetet nuk kanë bërë mjaftueshëm për të ulur kërkesën për seks komercial.
Sipas vlerësimeve jozyrtare, në Dubai mund të ketë deri në 80 mijë punonjëse seksi, nga të cilat rreth 20 mijë dyshohet se janë viktima të trafikut. Për aktivistët si Angus, çdo grua e shpëtuar është një fitore e vogël kundër një industrie shumë miliardëshe. “Kur një vajzë kthehet te familja e saj, e di që është një viktimë më pak në botë,” thotë ai.
Por, siç pranojnë edhe vetë aktivistët, për çdo grua që shpëtohet, dhjetëra të tjera mbeten të humbura në një sistem që funksionon pothuajse në heshtje, pas shkëlqimit të një prej qyteteve më të pasura në botë.
(Burimi: The Sun)
