Shkencëtarët prisnin të kundërtën, por arinjtë polarë në arkipelagun norvegjez të Svalbardit në Arktik janë bërë më të shëndoshë dhe më të shëndetshëm që nga fillimi i viteve 1990, ndërkohë që akulli detar është pakësuar vazhdimisht për shkak të ndryshimeve klimatike. Arinjtë polarë mbështeten te akulli i detit si një platformë nga e cila gjuajnë foka, të cilat i përdorin për ushqim të pasur me dhjamë. Rezervat e yndyrës së arinjve sigurojnë energji dhe izolim dhe u lejojnë nënave të prodhojnë qumësht të pasur për këlyshët e tyre.
Studiuesit peshuan dhe matën 770 të rritur në Svalbard midis viteve 1992 dhe 2019 dhe zbuluan se arinjtë ishin shëndoshur ndjeshëm. Ata mendojnë se arinjtë e Svalbardit janë përshtatur me humbjen e fundit të akullit duke ngrënë më shumë pré të tokës, përfshirë drerët.
Zbulimi, i botuar në Scientific Reports, ishte veçanërisht i çuditshëm për shkak të ndikimit të ndryshimeve klimatike në Svalbard. Gjatë të njëjtës periudhë që u krye ky hulumtim, rritja e temperaturës globale ka rritur numrin e ditëve pa akull në vit në rajon me pothuajse 100 – me një ritëm prej rreth katër ditësh çdo vit. “Sa më i shëndoshë të jetë një ari, aq më i mirë është”, shpjegoi studiuesi kryesor Dr. Jon Aars nga Instituti Polar Norvegjez. “Dhe do të prisja të shihja një përkeqësim të gjendjes trupore kur humbja e akullit detar ka qenë kaq e thellë.”
Arinjtë polarë janë mbrojtur zyrtarisht në Norvegji që nga vitet 1950, pasi u gjuajtёn pothuajse deri në zhdukje. Kjo mbrojtje ka rritur numrin e tyre dhe me sa duket ka siguruar një burim të ri ushqimi me yndyrë për arinjtë polarë.
Ndërsa ky është një lajm i mirë i papritur për këta grabitqarë të Arktikut, studiuesit mendojnë se nuk ka gjasa të zgjasë. Ndërsa akulli detar vazhdon të pakësohet, arinjtë do të duhet të udhëtojnë më tej për të hyrë në vendet e gjuetisë, duke përdorur më shumë energji dhe duke shterur rezervat e çmuara të yndyrës. Organizata bamirëse Polar Bears International thekson se arinjtë polarë të Svalbardit ishin ndër më të gjuajturit në botë, derisa u vendos mbrojtja ndërkombëtare në vitet 1970. Ekspertët mendojnë se gjetjet e reja mund të lidhen me rimëkëmbjen e popullatës nga presioni i gjuetisë. Kjo, e kombinuar me një rritje të numrit të morrave – dhe të drerëve – në dekadat e fundit, duket se u ka dhënë arinjve një nxitje të përkohshme.
Dr. John Whiteman, shkencëtari kryesor i kërkimit në PBI, tha se rezultatet ishin “pozitive në afat të shkurtër”. “Por gjendja trupore është vetëm një pjesë e enigmës. Hulumtime të tjera të kohëve të fundit mbi këto arinj zbuluan se më shumë ditë pa akull ulnin mbijetesën te këlyshët dhe te femrat e moshës së rritur dhe të moshuara.” Diku tjetër në Arktik, ndryshimi i klimës po ka një efekt shumë të ndryshëm te arinjtë polarë. Ekzistojnë 20 nënpopullata të njohura të arinjve polarë në të gjithë Arktikun. Në Gjirin Perëndimor të Hudsonit në Kanada, ku jetojnë arinjtë më jugorë dhe më të studiuar, një rënie e popullatës është lidhur drejtpërdrejt me temperaturat në rritje. Whiteman shtoi se pamja afatgjatë për arinjtë polarë ishte e qartë – ata kanë nevojë për akull deti për të mbijetuar.
(Burimi: BBC)
