Në një zhvillim të pazakontë që ka tërhequr vëmendjen ndërkombëtare, Naomi Seibt, 25 vjeç, një nga figurat më të njohura të së djathtës gjermane, ka kërkuar azil politik në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Ajo pretendon se në Gjermani po përballet me përndjekje për shkak të pikëpamjeve të saj politike dhe mbështetjes ndaj partisë nacionaliste Alternative für Deutschland (AfD) — formacion që autoritetet gjermane e kanë cilësuar si organizatë me prirje ekstremiste.
Sipas mediave ndërkombëtare si The Washington Post, Reuters dhe Newsweek, Seibt, e njohur më parë si “anti-Greta” për shkak të qëndrimeve të saj kundër aktivizmit klimatik të Greta Thunberg, ka deklaruar se është nën survejim nga shërbimet e inteligjencës gjermane dhe se ka marrë kërcënime me vdekje nga grupe të majta si “Antifa”. Ajo ka publikuar një dokument që, sipas saj, tregon se autoritetet kanë ndjekur aktivitetet e saj politike online dhe në tubime publike.
Në deklaratat e saj, Seibt thotë se është “viktimë e një fushate shtetërore të përndjekjes dhe shpifjeve nga mediat publike”. Ajo pretendon se policia nuk i ka ofruar mbrojtje pavarësisht kërcënimeve që ka marrë, gjë që e ka shtyrë të largohet nga Gjermania dhe të kërkojë strehim në SHBA.
Një azil i pazakontë për një qytetare europiane
Aplikimi i një qytetareje nga Gjermania — një vend demokratik me shtet të së drejtës — për azil politik në SHBA është një ngjarje e rrallë. Kërkesa e Seibt vjen në një moment kur administrata amerikane nën rikthimin e Donald Trump ka sinjalizuar se do të prioritizojë “mbrojtjen e refugjatëve të bardhë dhe europianë”, që pretendojnë përndjekje për pikëpamje populiste ose konservatore.
Kjo e bën rastin e Seibt edhe më politikisht të ndjeshëm: një përballje simbolike midis dy botëve — Evropës që përpiqet të izolojë ekstremizmin e djathtë dhe Amerikës që, nën ndikimin e Trump-it, po e rehabiliton atë në emër të lirisë së fjalës.
Nga “anti-Greta” në simbol të së djathtës digjitale
Naomi Seibt u bë e njohur që në moshën 19-vjeçare përmes videove në YouTube ku kritikonte politikat klimaterike të Bashkimit Europian dhe “kultin e frikës” që sipas saj nxitej nga aktivistja Greta Thunberg. Ajo fitoi mbështetje të gjerë në radhët e simpatizantëve të AfD-së dhe lëvizjeve populiste që kundërshtojnë globalizimin dhe kufizimet mjedisore.
Me kalimin e viteve, Seibt ndërtoi një imazh të qëndrueshëm si influencuese politike konservatore, duke marrë pjesë në konferenca të organizuara nga organizata amerikane si Heartland Institute, e njohur për qëndrimet skeptike ndaj ndryshimeve klimaterike. Lidhjet e saj me figura të afërta me administratën Trump dhe mediat konservatore amerikane janë thelluar ndjeshëm muajt e fundit.
Akuzat për përndjekje dhe dilema ligjore
Në kërkesën e saj për azil, Seibt argumenton se ka “frikë të bazuar për jetën dhe lirinë”, duke përmendur kërcënimet e marra online dhe faktin që është nën hetim nga autoritetet gjermane. Megjithatë, ekspertë ligjorë vënë në dukje se azili politik është pothuajse i pamundur për qytetarët e vendeve me demokraci të konsoliduar si Gjermania, për sa kohë që nuk ka prova të forta të persekutimit shtetëror.
Administrata amerikane nuk ka dhënë ende një qëndrim zyrtar, por burime pranë Departamentit të Sigurisë Kombëtare citojnë se kërkesa e saj do të shqyrtohet “në përputhje me ligjin, si çdo aplikim tjetër për azil”.
Një rast që ndan opinionin publik
Në Gjermani, reagimet janë të ndara. Mbështetësit e Seibt e shohin atë si viktimë të censurës dhe intolerancës ideologjike ndaj së djathtës. Kritikët, ndërkohë, e akuzojnë se po përdor narrativën e viktimës për të fituar vëmendje ndërkombëtare dhe për të legjitimuar ekstremizmin.
Në rrjetet sociale, historia e saj është bërë virale — një përzierje e dramës politike, luftës ideologjike dhe ndikimit të mediave në formësimin e perceptimit të lirisë së shprehjes.
Një histori që tejkalon kufijtë
Rasti Naomi Seibt është më shumë sesa një çështje personale azili. Ai simbolizon përplasjen midis dy realiteteve të botës moderne: një bote që përpiqet të mbrojë shprehjen e lirë, dhe një tjetër që përpiqet të mbrojë demokracinë nga ekstremizmi.
Në një epokë ku influencuesit politikë kanë më shumë ndikim se gazetarët dhe diplomatët, historia e saj është një kujtesë se kufijtë midis lirisë dhe manipulimit janë më të paqartë se kurrë.
