Pas një pauze dyvjeçare, eklipset rikthehen fuqishëm në qiellin e vitit 2026, i cili pritet të jetë veçanërisht i pasur me ngjarje astronomike. Dy eklipse diellore dhe dy hënore do të shënojnë vitin e ardhshëm, ndërsa Dielli do të mbetet ende në një fazë intensive aktiviteti, duke rritur mundësinë për aurora polare mbresëlënëse ose edhe stuhi gjeomagnetike. Në të njëjtën kohë, planetët gjigantë të Sistemit Diellor do të jenë në kushte të shkëlqyera vëzhgimi dhe kalendari do të përfshijë plot 13 Hëna të plota.
Viti nis menjëherë me një shfaqje të fortë qiellore. Më 3 janar shfaqet e para nga tre Superhënat e vitit, më e ndritshme dhe më e madhe në dukje, pasi Hëna ndodhet në pikën më të afërt të orbitës së saj me Tokën. Kjo Hënë e plotë do të konkurrojë në dritë me meteorët e Kuadrantideve, një nga shirat më aktivë të yjeve rënëse, edhe pse shkëlqimi i saj mund t’i zbehë disi.
Gjatë vitit, kushte më të favorshme priten për shira të tjerë meteorësh. Liridet, më 22 dhe 23 prill, do të jenë të dukshme pavarësisht Hënës në rritje, e cila do të perëndojë herët, duke lënë qiellin të kthjellët. Perseidet, më 12 gusht, priten të jenë spektakolare, pasi kulmi i tyre përkon me Hënën e re. Orionidet, më 21 tetor, do të pengohen nga drita hënore, ndërsa Geminidet, që arrijnë kulmin më 13 dhjetor, do të shfaqen në kushte shumë të mira falë një gjysmëhëne që perëndon shpejt.
Edhe kometat do të jenë pjesë e spektaklit. Më 4 janar, kometa 24P/Schaumasse do të arrijë distancën minimale nga Toka dhe do të jetë mjaft e ndritshme për t’u vëzhguar me një teleskop të vogël nga të dy hemisferat. Më 20 janar, kometa C/2024 E1 (Wierzchos) do të arrijë shkëlqimin maksimal, por do të jetë e dukshme vetëm nga hemisfera jugore.
Ngjarjet më të pritura mbeten eklipset. Më 17 shkurt, një eklips diellor unazor do të shfaqet për herë të parë pas dy vitesh, i dukshëm vetëm nga Antarktida dhe Oqeani Indian jugor. Më 3 mars, një eklips total hënor do të jetë i dukshëm nga Amerika, Paqësori, Australia dhe Azia Lindore. Kulmi i vitit do të vijë më 12 gusht, me një eklips total diellor të dukshëm nga Groenlanda, Islanda, Atlantiku i Veriut dhe Spanja veriore, ndërsa nga Italia do të shihet si eklips i pjesshëm. Më 28 gusht, në agim, një eklips i pjesshëm hënor do të errësojë deri në 93% të diskut të Hënës dhe do të jetë i dukshëm edhe nga pjesa më e madhe e Evropës, Afrika dhe Amerika.
Dielli do të mbetet ende aktiv në ciklin e tij të 25-të, me shpërthime dhe nxjerrje masive koronale që mund të shkaktojnë stuhi gjeomagnetike ose të ndezin qiellin polar me aurora. Edhe planetët do të kenë rolin e tyre: Jupiteri do të jetë në kushtet më të mira të dukshmërisë më 10 janar, Neptuni më 25 shtator, Saturni më 4 tetor dhe Urani më 25 nëntor. Marsi, ndërkohë, nuk do të arrijë opozitë në vitin 2026, duke e bërë vëzhgimin e tij më pak ideal.
Një tjetër veçori e vitit do të jetë Hëna Blu në maj, Hëna e dytë e plotë brenda të njëjtit muaj, që shpjegon pse 2026 do të ketë 13 Hëna të plota. Superhëna e dytë do të shfaqet më 24 nëntor, ndërsa më 24 dhjetor, Superhëna e tretë e vitit do t’i japë një mbyllje spektakolare pragut të Krishtlindjeve dhe vetë vitit.
(Burimi: CNN)
