Në Kuvend, dje, drejtësia foli gjatë — shumë gjatë — por pak kush dëgjoi me vëmendje. Ministria e Drejtësisë, Prokuroria e Përgjithshme dhe SPAK-u raportuan për vitin 2024 në një mbledhje të përbashkët të Komisionit të Çështjeve Ligjore, Administratës Publike dhe të Drejtave të Njeriut me Komisionin për Nismat Qytetare, Bashkëpunimin dhe Mbikëqyrjen Institucionale. Në letër, një moment i rëndësishëm transparence; në praktikë, një seancë e gjatë, plot shifra, që përfundoi pa asnjë reflektim real.
Ministri i Drejtësisë, Besfort Lamallari, hapi maratonën e raportimeve me një fjalim të ngarkuar me tone formale dhe përpjekje për t’i dhënë kuptim politikës penale. Por në vend të analizës, fjala e tij u mbyt mes pyetjeve politike. Deputetët, më shumë të interesuar për “ngjyrën” e ministrit sesa për përmbajtjen e raportit, e kthyen seancën në një shfaqje, ku fjalët kishin më shumë jehonë sesa peshë.
Pas tij, Prokurori i Përgjithshëm, Olsian Çela, solli raportin e tij mbi kriminalitetin në 2024 — plot tabela, krahasime dhe statistika. Ai foli për dosje të korrupsionit, përgjime, dënime e masa pasurore, por mbeti në nivelin e shifrave. Askush nuk kërkoi të dinte çfarë tregojnë këto shifra për drejtësinë reale në vend. Deputetët dëgjuan, bënë disa pyetje rutinë, dhe seanca kaloi në pikën tjetër të rendit të ditës.
Në fund, doli përpara Altin Dumani, kreu i SPAK-ut, që në çdo raportim të tij ngjall pritshmëritë më të larta. Ai foli për sekuestrime të mëdha pasurie, bashkëpunime ndërkombëtare dhe hetime që kanë përfshirë zyrtarë të lartë. Por edhe këtu, energjia ra: në vend të një debati institucional për rezultatet, deputetët preferuan pyetje me ngarkesë politike, ndërsa Dumani u përpoq t’i shmangte me kujdes.
Në fund të ditës, Kuvendi kishte bërë “detyrën”: kishte dëgjuar tre raportime, kishte mbajtur shënime, kishte konsumuar orë të tëra… dhe asgjë nuk kishte ndryshuar. Ishte një seancë që të kujton më shumë një formalitet vjetor sesa një kontroll të mirëfilltë parlamentar.
