Sipas një neuroshkencëtari, truri ynë është i programuar të bjerë vazhdimisht në dashuri me modën dhe bukurinë e fundit. Është një kurth ku bien shumë prej nesh – dhe për këtë duhet të tregoheni vigjilentë.
Në botën e modës dhe bukurisë, çdo pretendim i ri duket më i çuditshëm se tjetri – por sërish arrin të na tërheqë. Nga kremrat “mrekulli” deri te pantallonat “anti-plakje”, duket se nuk ka kufi për atë që mund të na premtojë ndonjë produkt, nëse premtimi tingëllon mjaftueshëm magjik.
Sipas studimeve, truri ynë reagon ndaj bukurisë si ndaj një shpërblimi. Kur shohim një fytyrë tërheqëse ose mendojmë se po afrohemi me një standard ideal, lëshohet dopaminë – hormoni i kënaqësisë. Dhe kështu fillon cikli: sa herë ndjejmë atë ndjesi të mirë, kërkojmë ta përjetojmë sërish, qoftë përmes një kremi të ri, apo një trendi që premton moshë të përjetshme.
Në teori, ne mund të mësojmë t’i rezistojmë këtij mekanizmi, të ndërgjegjësohemi për manipulimin dhe të rimarrim kontrollin mbi perceptimin tonë të bukurisë. Në praktikë, kjo është më e lehtë të thuhet sesa të bëhet. Njësoj si një maratonë që shumëkush e vlerëson, por pak e përfundojnë. Në raftet e çdo banjoje gjenden produkte “revolucionare” që premtuan botën dhe nuk dhanë asgjë – por sërish blejmë të tjerat, me shpresën se ndoshta “kjo herë do të jetë ndryshe”.
Fenomeni është i njëjtë për shumë prej nesh: reklamat, influencerët dhe rrjetet sociale bombardojnë çdo ditë me mesazhe për bukurinë “pa moshë”. Në këtë atmosferë, edhe fëmijët janë bërë pjesë e këtij cikli. Termi “Sephora Kids” i referohet brezit të ri që shpenzon për produkte me përbërës të fortë, si retinoli, ndonëse dermatologët paralajmërojnë se mund të dëmtojnë lëkurën.
Ndërkohë, tregu global i kujdesit për lëkurën po lulëzon – miliarda dollarë çdo vit. Dhe për ta mbajtur gjallë këtë industri, ne si konsumatorë vazhdojmë të ndjekim “mrekullitë” e reja, duke u ushqyer me iluzionin se rininë mund ta blejmë në kavanoz.
Në fund të fundit, mund të themi se truri ynë është armiku ynë më i ëmbël: na shtyn të besojmë, të shpresojmë dhe të provojmë sërish. Sepse, pavarësisht nga sa herë zhgënjehemi, ideja e një “rinie të përjetshme” është shumë joshëse për të hequr dorë. Dhe derisa të vijë ilaçi i vërtetë kundër plakjes, duket se do të vazhdojmë të blejmë pantallona, kremra dhe serume që premtojnë mrekulli – me shpresën se ndoshta, vetëm ndoshta, herën tjetër do të funksionojë.
(Burimi: The Guardian)
