Historitë rozë, historitë me pasione janë ngjarje që ndodhin rëndom në zyrat e shtetit. Ato mbyten aty ose asimilohen nga thashethemnaja që i rrethon. Në çdo institucion ose zyrë shteti, nga më të rëndësishmet deri tek ato të “padukshmet” përfliten kronika për çiftime dhe ngjarje me s.ks.
Shteti asnjëherë nuk ndërhyn edhe pse sheh e dëgjon çdo gjë, çfarë ndodh në zyrat e tij. Është indiferent. Nëse do ndërhynte rrezik nuk do kishte më familje të bashkuara në Shqipëri…
Para disa ditësh, një bashkëshorte e verbuar nga ndjenja ekstreme e xhelozisë, u paraqit në SPAK. Zonja E.Sh., gruaja e një titullari të një institucioni të rëndësishëm në Tiranë, shpërtheu para hetuesve me një lumë akuzash dhe qëndrimi të “tërbuar” kundër partnerit të saj.
Ajo e akuzoi bashkëshortin, për tradhti dhe korrupsion. Megjithëse tradhtia ndaj saj, nuk lidhej me korrupsionin ndaj shtetit, gruaja i përzieu të dyja dhe informoi hetuesit mbi gjithçka që dinte dhe kishte parë për bashkëshortin, punën, miqtë e tij, allishverishet që bënte dhe gjëra të fshehta që vetëm ajo i dinte. Hetuesit me gojë “hapur” regjistruan deponimet e gruas.
Para një muaji xhelozia shkatërruese, bëri një tjetër grua të nxirrte “të palarat” e një inspektori policie në tavolinën e hetimit. E “tradhtuar” deponoi në AMP për të dashurin e saj mashtrues, që sipas saj, e kishte bërë të besonte se do martoheshin bashkë, ndërkohë që ky ishte i martuar dhe me tre fëmijë.
Edhe në këtë rast partnerja xheloze, u tregoi hetuesve me përpikëri se sa i korruptuar ishte i dashuri i saj mashtrues. Si i siguronte paratë me mënyra të paligjshme, ku i mbante dhe ku i kishte pasuritë. Gruaja e zhgënjyer nga marrëdhënia e dashurisë me partnerin polic kërkoi nga shteti që ai të ndëshkohej.
“Xhelozia është si pickimi i një merimange. Vjen papritur dhe me një shpejtësi që ndonjëherë nuk mund ta kontrollosh.”
Xhelozia ekstreme e grave denoncuese, në të dyja rastet, do afektojë dy institucione dhe zyra me rëndësi në Tiranë. Korrupsioni, që në çdo rast mbulohet nga familja apo të dashurit e atij që e bën, në të dyja rastet është “zbuluar” pikërisht nga njerëzit më të afërt të burrave “tradhtarë”.
