Fjalët “private” dhe “konfidenciale” nuk kanë pasur kurrë shumë peshë në fjalorin e Donald Trump. Ai ka qenë gjithmonë i prirur të tregojë detaje nga bisedat me liderë botërorë, duke përshkruar tone, qëndrime e replika. Por këtë herë, presidenti amerikan ka kaluar një vijë të re: publikoi pa asnjë filtër mesazhin privat të Emmanuel Macron, duke e hedhur të plotë në rrjetet sociale.
Mesazhi i presidentit francez përmbante një propozim për të organizuar një takim të G7 në Paris, për të diskutuar çështjet e Groenlandës, Ukrainës dhe Sirisë. Publikimi i tij nuk ishte rastësi — ishte një akt i qëllimshëm për ta lënduar dhe për të dërguar një sinjal force.
Ashtu si më herët me një mesazh sulmues ndaj kryeministrit britanik Keir Starmer, edhe këtë herë Trump përdori ekspozimin publik si armë politike. Për Macronin, fatmirësisht, mesazhi nuk zbuloi ndonjë kontradiktë mes qëndrimeve private dhe atyre publike. Përkundrazi, pikëpamjet e tij për Groenlandën, Sirinë, Iranin dhe bashkëpunimin ndërkombëtar ishin në përputhje me linjën që ai mbron hapur.
Por episodi nxori në pah një realitet më të thellë: me metodat e tij, Trump po shkatërron minimumin e besimit që e bën të mundur diplomacinë funksionale. Aty ku një lider përpiqet të respektojë rregullat e komunikimit diplomatik, Trump i hedh në erë ato rregulla me vetëdije.
Sipas vëzhguesve, zemërimi i Trump ndaj Macronit lidhet edhe me faktin që presidenti francez refuzoi një ofertë për t’iu bashkuar Bordit tё Paqes të propozuar nga Trump — një strukturë që ai dëshiron ta vendosë si alternativë ndaj OKB-së, nën ndikimin e tij. Po ashtu, Trump ishte irrituar edhe nga rrjedhja e mëparshme e letrës së tij drejtuar kryeministrit norvegjez, ku deklaronte se “nuk ndihej më i detyruar të mendonte vetëm për paqen” pas refuzimit të Çmimit Nobel.
Megjithatë, publikimi i mesazhit të Macron nuk ishte thjesht hakmarrje personale. Ishte pjesë e një strategjie më të gjerë: përdorimi i ekspozimit masiv për të frikësuar, destabilizuar dhe dominuar rrjedhën e informacionit. Diplomacia tradicionale, e ndërtuar mbi diskrecionin, zëvendësohet me “të dhëna të papërpunuara” të hedhura drejtpërdrejt në publik.
Siç shkruan autori francez Philippe Corbé, Trump ka ndërtuar pushtetin e tij mbi kaosin: ai ndez më shumë zjarre sesa mund të shuhen, mbush çdo boshllëk me provokim dhe e shndërron qeverisjen në spektakël të pandërprerë.
Por kjo metodë ka kosto. Aleatët tradicionalë ndihen të poshtëruar dhe të pasigurt. Shkëmbimet diplomatike rrezikojnë të thahen, sepse askush nuk mund të jetë i sigurt se një bisedë private nuk do të përfundojë nesër në rrjetet sociale. Edhe agjencitë e inteligjencës mund të hezitojnë të ndajnë informacione delikate, nga frika e ekspozimit.
Ironikisht, kjo ndodh pikërisht në një moment kur dialogu ndërkombëtar është më i nevojshëm se kurrë — dhe ky ishte edhe qëllimi fillestar i mesazhit të Macron.
Trump pranon vetë se nuk i beson askujt. Dhe tani, askush nuk i beson më atij. Frika dhe paparashikueshmëria kanë zëvendësuar besimin si monedhë e marrëdhënieve ndërkombëtare.
Në mandatin e tij të parë, Trump shqetësohej për rrjedhjet e informacionit. Në të dytin, ai vetë është burimi i çdo rrjedhjeje. Dyert janë hapur, privatësia është zhdukur dhe presidenca është shndërruar në transmetim të vazhdueshëm.
Dhe kur gjithçka publikohet, nuk mbetet më asgjë për të rrjedhur.
(Burimi: The Guardian)
