Një takim i mbushur me buzëqeshje diplomatike, deklarata të kujdesshme dhe tone që përpiqeshin të tingëllonin miqësore. Kështu mund të përshkruhet takimi mes ish-presidentit amerikan Donald Trump dhe liderit ukrainas Volodymyr Zelensky, që u zhvillua këtë të premte në Shtëpinë e Bardhë. Në sipërfaqe, dy liderët dhanë sinjale pajtimi dhe bashkëpunimi, por lufta e Ukrainës mbetet larg objektivit që ajo dëshiron më shumë: garancive të qarta nga Uashingtoni për siguri afatgjatë dhe mbështetje të plotë ushtarake.
Trump, i cili për muaj të tërë ka mbajtur një qëndrim të paqartë ndaj konfliktit në Ukrainë, këtë herë foli më me ton të butë. Ai nënvizoi rëndësinë e ndalimit të luftimeve “aty ku janë”, duke lënë të kuptohet se një armëpushim përgjatë vijave aktuale të frontit mund të ishte një hap i pranueshëm për të dyja palët. Nga ana e tij, Zelensky e quajti këtë qasje “një mundësi për të folur”, por pa dhënë asnjë shenjë se Ukraina do të ndalë rezistencën e saj.
Në sfondin e fjalëve të kujdesshme, qëndronte një sinjal më i fortë: Trump përmendi mundësinë që SHBA të furnizojë Ukrainën me raketa Tomahawk, një armë e fuqishme që mund të ndryshojë ekuilibrat ushtarakë nëse përdoret. Megjithatë, në të njëjtën fjali, ai shtoi se “shpreson të mos ketë nevojë të mendohet për Tomahawk”, duke e bërë të qartë se preferon një zgjidhje pa përshkallëzim.
Analistët e shohin këtë si një taktikë tipike të Trump-it – kërcënim i butë me nuanca diplomatike, që synon t’i tregojë Kremlinit se SHBA mund të luajë fort nëse është e nevojshme. Edhe pse s’ka ende një plan konkret për furnizimin e Ukrainës me raketa, vetë ideja e një marrëveshjeje të tillë mund të shërbejë si presion psikologjik ndaj Putinit.
Në terren, ndërkohë, Ukraina vazhdon të mbijetojë. Ofensiva verore e Moskës ka ngecur në shumë fronte dhe qytete si Kupiansk, Pokrovsk dhe Kostyantynivka ende qëndrojnë në duart e forcave ukrainase. Kjo është një arritje e rëndësishme për një ushtri që përballet çdo ditë me mungesë municionesh, njerëzish dhe burimesh.
Pavarësisht kësaj, dimri që po afron sjell rreziqe të reja. Forcat ruse mund të përfitojnë nga terreni i ngrirë për të shtyrë sërish kufijtë e luftës, ndërsa Ukraina përpiqet të ruajë pozicionet ekzistuese dhe moralin e trupave.
Takimi nxorri në pah një Trump më të kujdesshëm dhe më të vetëdijshëm për rrezikun që mbart çdo lëshim ndaj Kremlinit.
Megjithatë, për Kievin, “lajmet e mira” të këtij takimi janë kryesisht simbolike. Trump nuk ofroi ndonjë garanci konkrete, as premtime të reja financiare. Ajo që fitoi Zelensky ishte më shumë hapësirë politike dhe dëshmi se Ukraina mbetet në agjendën amerikane, pavarësisht lodhjes që po ndjehet në opinionin publik perëndimor.
Në fjalët e Zelenskyt pas takimit, ndjehej realizëm i ftohtë: “Ne duhet të jemi realistë. Lufta nuk mbaron me një takim.” Dhe ndoshta ai ka të drejtë. Takimi në Uashington mund të mos ketë ndryshuar rrjedhën e luftës, por e ka konfirmuar një të vërtetë të madhe: Ukraina po qëndron në këmbë jo për shkak të premtimeve, por për shkak të qëndresës së saj.
Në fund, Trump u nis për në Mar-a-Lago me bindjen se “paqja është afër”. Zelensky u kthye në Kiev me një tjetër mesazh: lufta s’ka mbaruar, por diplomacia ka rifituar një frymë të re.
