Subramanyam “Subu” Vedam kaloi më shumë se 40 vite në burg për një vrasje që ai këmbëngul se nuk e ka kryer kurrë. Vitin e kaluar, një gjykatë rrëzoi dënimin e tij, duke i hapur rrugën lirisë. Por sot, beteja e tij nuk ka përfunduar: ai rrezikon të dëbohet nga i vetmi vend që njeh si shtëpi.
Ishte ora tre e mëngjesit kur motra e tij, Saraswathi Vedam, mori telefonatën që kishte pritur për më shumë se katër dekada: dënimi i vëllait të saj për vrasje ishte rrëzuar. Ajo nuk dinte nëse duhej të qeshte apo të qante.
Në atë moment, Saraswathi ndodhej në Zelandën e Re, ku referonte si profesoreshё. Por pas një muaji, kur shkoi për ta marrë të vëllanë nga burgu në Pensilvani, e priste një tjetër tronditje: ai nuk ishte më aty.
Subu ishte dёrguar në paraburgim nga autoritetet e emigracionit.
Tani, një gjyqtar i emigracionit do të vendosë nëse 64-vjeçari do të dëbohet në Indi — një vend ku nuk ka jetuar që kur ishte foshnjë — apo do të lejohet të qëndrojë në SHBA, pasi një tjetër gjykatë vendosi se ai nuk kishte pasur një proces të rregullt gjyqësor për akuzën e vrasjes.
Saraswathi pritet të dëshmojë në këtë seancë, duke pritur me shpresë për fatin e të vëllait — ashtu siç ka bërë për 44 vite.
Një dënim i rrëzuar pas dekadash
Më shumë se 40 vite më parë, Subu u dënua me burgim të përjetshëm pa të drejtë lirimi me kusht për vrasjen e mikut dhe ish-shokut të dhomës, Thomas Kinser, një student 19-vjeçar. Ai gjithashtu pranoi një akuzë për posedim dhe shpërndarje të lёndёve psikotrope.
Në gusht të vitit 2025, një gjykatë rrëzoi dënimin për vrasje pasi avokatët zbuluan se prokuroria kishte fshehur prova të rëndësishme balistike gjatë gjyqeve.
Një raport i FBI-së tregonte se plaga e shkaktuar nga plumbi ishte shumë e vogël për armën që pretendohej se kishte përdorur Subu — një fakt që nuk iu paraqit kurrë mbrojtjes.
Kjo provë u bë kyçe për vendimin e gjykatës, e cila konstatoi se ai nuk kishte pasur një gjykim të drejtë.
Pak më shumë se një muaj më pas, prokuroria vendosi të mos kërkonte një gjykim të ri dhe hoqi dorë nga akuzat për vrasje.
Por liria e tij zgjati shumë pak.
Një ditë pas rrëzimit të akuzave, Subu u arrestua nga autoritetet e emigracionit për shkak të një urdhri dëbimi të vjetër, i lidhur me dënimin për drogë.
Rreziku i dëbimit nga i vetmi vend që njeh
Familja e Subut kishte emigruar në SHBA nga India kur ai ishte foshnjë. Ai nuk ka asnjë lidhje reale me vendin ku mund të dëbohet.
“Është e pakuptimtë që ai të ndahet nga i vetmi vend që njeh dhe nga familja e tij,” thotë motra e tij.
Departamenti i Sigurisë Kombëtare ka mbajtur qëndrimin se rrëzimi i një dënimi nuk ndalon zbatimin e ligjit të emigracionit.
Në shkurt 2026, administrata për çështjet e emigracionit e cilësoi rastin si “të jashtëzakonshëm” dhe urdhëroi rihapjen e procedurave.
Megjithatë, një gjyqtar refuzoi lirimin e tij me kusht, duke u bazuar në dënimin për drogë, i cili konsiderohet një vepër e rëndë penale.
Një histori që ngre pikëpyetje për drejtësinë
Rasti i Subut hedh dritë mbi një problem më të thellë: çfarë ndodh kur sistemi i drejtësisë korrigjon një gabim pas dekadash, por sistemi i emigracionit vazhdon të veprojë sikur ai gabim nuk ka ndodhur kurrë?
Për motrën e tij, dhimbja është e dyfishtë.
“Është e vështirë të vazhdosh të shpresosh dhe të zhgënjehesh përsëri,” thotë ajo. “Por ne ende e imagjinojmë ditën kur ai do të jetë në shtëpi.”
Për Subun, pas më shumë se katër dekadash pas hekurave, liria është më afër se kurrë — por ende jo e sigurt.
(Burimi: CNN)
