Më 26 gusht 2026, Shtetet e Bashkuara ndërmorën një masë të rëndësishme kundër rrjeteve ndërkombëtare të ekstremizmit të dhunshëm të krahut të majtë, duke sanksionuar organizatën italiane Autistici/Inventati (A/I Collective) dhe duke e përcaktuar atë si Specially Designated Global Terrorist (SDGT). Vendimi u mor nga Departamenti amerikan i Shtetit në bashkëpunim me Departamentin e Thesarit.
Sipas autoriteteve amerikane, A/I Collective ka ofruar infrastrukturë dhe shërbime të specializuara dixhitale për grupe ekstremiste, përfshirë komunikime të enkriptuara, postë elektronike, hostim faqesh interneti, videokonferenca dhe mjete për ruajtjen e anonimitetit. Uashingtoni pretendon se këto shërbime janë përdorur për të mundësuar organizimin, rekrutimin, komunikimin dhe koordinimin e veprimtarive të dhunshme.
Në materialet e publikuara nga Departamenti amerikan i Shtetit përmenden, ndër të tjera, lidhje me qeliza të dhunshme të Antifa-s në Shtetet e Bashkuara. Sipas pretendimeve amerikane, platformat e A/I Collective janë përdorur edhe nga Jane’s Revenge dhe Rose City Antifa për publikimin e komunikatave, nxitjen e akteve të dhunshme, publikimin e të dhënave personale të zyrtarëve federalë dhe koordinimin e sulmeve.
Masat amerikane kanë pasoja konkrete financiare dhe juridike: pas përcaktimit si SDGT, pasuritë e subjektit që ndodhen në juridiksionin amerikan bllokohen dhe personave amerikanë u ndalohet kryerja e transaksioneve me të, në përputhje me regjimin e sanksioneve amerikane.
Çështja është veçanërisht domethënëse për shkak se tregon një dimension të ri të luftës kundër terrorizmit: infrastruktura teknologjike dhe shërbimet dixhitale mund të konsiderohen pjesë e kapaciteteve operative të një rrjeti terrorist, kur autoritetet vlerësojnë se ato ofrohen me dijeni dhe për të lehtësuar veprimtari të dhunshme.
Megjithatë, vetë A/I Collective i ka mohuar akuzat amerikane, duke deklaruar se është një kolektiv teknologjik vullnetar që ofron mjete për “vetëmbrojtje dixhitale” dhe komunikim të lirë, dhe se kundërshton klasifikimin e veprimtarisë antifashiste dhe antikapitaliste si terrorizëm.
Në një plan më të gjerë, zhvillimi evidenton përplasjen gjithnjë e më të fortë midis sigurisë kombëtare, luftës kundër terrorizmit, teknologjisë së enkriptuar dhe lirisë së shprehjes në internet. Për politikëbërësit dhe profesionistët e së drejtës, rasti ngre një pyetje themelore: deri ku shtrihet përgjegjësia juridike e një ofruesi teknologjik kur infrastruktura e tij përdoret nga të tretë për veprimtari kriminale ose terroriste?
Ky rast pritet të ketë rëndësi edhe për debatin ndërkombëtar mbi përgjegjësinë e platformave dixhitale, financimin e rrjeteve ekstremiste dhe përdorimin e sanksioneve ekonomike si instrument i luftës kundër terrorizmit.
