Nga kontrasT.al
Me një mesazh patetik, më bajat se bluza që mbathte veshur 10 vjet më parë, Anuela Ristani uroi “të burgosurin” e zemrës, Erion Veliaj.
“Të kam në mendje” – shkruan ajo.
Më 18 mars 2025, Erion Veliaj, nga qelitë e burgut të Durrësit, urdhëroi emërimin e Sara Goxhajt në postin e kryetares së bashkisë, duke e shkarkuar Ristanin.
Sara, fanatike dhe njeriu më besnik i Veliajt, u shkarkua brenda disa orësh me ceremoni brutale nga Edi Rama, i cili rivendosi kryetare të komanduar “histeriken” Anuela Ristani.
Ristani nga ajo ditë zhduku çdo njeri dhe gjurmë të Erion Veliajt nga bashkia, me shpresën që “Lali” të kalbet në burg.
Bledi Cikopana, bashkëshorti i saj, punonjës i Presidentit Begaj, është një nga miqtë më të mirë të juristit presidencial Ilir Rrusmaili. E patё pathosin e tij në Gjykatën Kushtetuese kundër Veliajt?
Urimi histerik ristanian lexohet çdo ditë në muret bashkiake: “Lal mos ardhsh kurrë!”, urim dhe shpresë që lexohet në fjalinë e saj: “Shtriju tek dera derisa të mbarosh punë”.
Në krishtёrim, tradhtia e Jezusit vajtohet të mërkurën spiune të Javës së Shenjtë. Kur Jezusi u puth nga Juda që e tradhtoi, tha: “Judë, a po e tradhton Birin e Njeriut me një puthje?”
Dje Ristani puthi publikisht Veliajn në të dyja faqet: “Si çdo ditë dhe urimi nuk i bën drejtësi shpresës që kam për ty!”.
Juda s’mund të ketë fytyrën e Ristanit, as Lali s’mund të jetë një Apostul.
Urimet dhe puthjet e shkëmbyera, po!
© Ky është shkrim ekskluziv i kontrasT.al, i cili gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar burimin e tij.
