Autoritetet në Venezuelё kanë nisur lirimin e një numri të konsiderueshëm të burgosurish politikë, vetëm pak ditë pasi forcat amerikane kapën presidentin Nicolás Maduro dhe bashkëshorten e tij për t’u përballur me akuza penale në Shtetet e Bashkuara. Vendimi është paraqitur zyrtarisht si një përpjekje për të “kërkuar paqe”, por koha dhe rrethanat në të cilat po ndodh kanë ngjallur interpretime të shumta.
Kryetari i Asamblesë Kombëtare, Jorge Rodríguez, vëllai i presidentes së përkohshme Delcy Rodríguez, deklaroi më 8 janar se qeveria ka vendosur të lirojë “një numër të konsiderueshëm” të ndaluarish venezuelianë dhe të huaj, duke e cilësuar këtë si një gjest që synon uljen e tensioneve dhe hapjen e rrugës për dialog.
Ky zhvillim vjen pas një serie ngjarjesh dramatike. Më 3 janar, forcat amerikane kryen sulme ajrore në Karakas dhe arrestuan Maduron dhe bashkëshorten e tij, të cilët më pas u dërguan në SHBA për t’u përballur me akuza që lidhen me trafik droge dhe armësh. Të dy kanë deklaruar pafajësinë. Presidenti amerikan Donald Trump tha publikisht se lirimi i të burgosurve ishte bërë me kërkesë të Uashingtonit, duke lavdëruar autoritetet aktuale në Karakas për bashkëpunim.
Mes të liruarve janë edhe figura të njohura të opozitës, përfshirë Enrique Márquez dhe Biagio Pilieri, pamje të të cilëve duke përqafuar familjarët jashtë burgjeve u shpërndanë gjerësisht në rrjetet sociale. Gjithashtu, qeveria spanjolle konfirmoi lirimin e pesë shtetasve të saj, mes tyre edhe aktivistja e njohur për të drejtat e njeriut Rocío San Miguel, të cilët pritet të kthehen së shpejti në Spanjë.
Organizatat e të drejtave të njeriut e kanë përshëndetur me kujdes këtë hap, por kanë paralajmëruar se procesi mbetet i paqartë. Foro Penal ka bërë të ditur se po verifikon rastet një për një, ndërsa ka kërkuar transparencë të plotë. Sipas të dhënave të fundit të kësaj organizate, rreth 863 persona vazhdojnë të mbahen të burgosur për arsye politike, përfshirë dhjetëra shtetas të huaj.
Analistët vërejnë se lirimi i të burgosurve në momente krize nuk është një praktikë e re për Karakasin. Historikisht, autoritetet venezueliane kanë përdorur të ndaluarit politikë si mjet presioni apo negociimi në periudha tensionesh të larta ndërkombëtare. Edhe këtë herë, mbetet e paqartë nëse bëhet fjalë për një hap real drejt çmontimit të sistemit represiv, apo për një gjest simbolik që synon të qetësojë administratën amerikane, ndërsa vendi hyn në një fazë tranzicioni të pasigurt.
Ndërkohë, SHBA ka shtuar kontrollin mbi sektorin jetik të naftës venezueliane, duke sekuestruar ҫisterna të sanksionuara dhe duke sinjalizuar se synon të mbikëqyrë shitjen e naftës së vendit. Vetë Trump ka deklaruar se Uashingtoni do të ketë rol vendimtar në hapat e ardhshëm të Venezuelës, duke e lidhur qartë lirimin e të burgosurve me një arkitekturë më të gjerë presioni politik dhe ekonomik.
Në këtë realitet të ri, familjarët e të ndaluarve të mbetur pas hekurave jetojnë mes shpresës dhe frikës. Ndërsa disa janë ribashkuar me të dashurit e tyre, qindra të tjerë presin ende jashtë burgjeve, duke pyetur veten nëse ky është fillimi i një ndryshimi të vërtetë apo thjesht një kapitull tjetër në lojën e vjetër të pushtetit në Venezuelë.
(Burimet: France 24, The Epoch Times, AP)
