Departamenti amerikan i Drejtësisë publikoi të premten numrin më të madh ndonjëherë të dokumenteve që lidhen me Jeffrey Epstein, financierin e dënuar për krime seksuale dhe trafikim të të miturve. Bëhet fjalë për rreth tre milionë faqe dokumentesh, të shoqëruara nga mbi 2 mijë video dhe rreth 180 mijë foto, një volum që sipas zëvendësprokurorit të përgjithshëm Todd Blanche pritet të jetë publikimi i fundit madhor mbi këtë çështje.
Dosjet përmbajnë email-e, mesazhe tekst, raporte të brendshme hetimore, artikuj mediatikë të arkivuar, skema marrëdhëniesh dhe sinjalizime të pakonfirmuara të qytetarëve drejtuar autoriteteve. Publikimi u urdhërua nga Kongresi në nëntor dhe u nënshkrua nga presidenti Donald Trump, pavarësisht rezervave të tij fillestare, në përpjekje për të mbyllur spekulimet shumëvjeçare që kanë rrethuar këtë dosje.
Todd Blanche deklaroi se Shtëpia e Bardhë nuk ka pasur asnjë rol në përzgjedhjen, filtrimin apo redaktimin e dokumenteve, duke theksuar se Departamenti i Drejtësisë veproi i pavarur. Megjithatë, demokratë në Kongres kanë akuzuar administratën se ka publikuar vetëm gjysmën e dokumenteve, duke kërkuar nxjerrjen e plotë të rreth 6 milionë faqeve.
Emrat që dalin këtë herë
Kjo valë e re dokumentesh shton detaje mbi marrëdhëniet e Epstein me një sërë figurash shumë të njohura ndërkombëtarisht, pa ngritur akuza penale, por duke dokumentuar kontakte, komunikime apo plane të diskutuara.
Mes emrave që përmenden:
- Elon Musk, përmes email-eve të viteve 2012–2014, ku ai dhe Epstein koordinojnë axhenda për takime të mundshme në Florida, Karaibe apo në ishullin privat të Epstein. Nuk ka prova që vizitat të kenë ndodhur, por komunikimi i drejtpërdrejtë është i dokumentuar.
- Bill Gates, për të cilin Epstein ka mbajtur shënime private në vitin 2013, duke pretenduar se ai kishte lidhje jashtëmartesore qё ia ndërmjetësonte Epstein. Fondacioni Gates i ka cilësuar këto pretendime “absolutisht të rreme dhe absurde”.
- Howard Lutnick, sekretari amerikan i Tregtisë dhe miliarder, për të cilin dokumentet tregojnë plane për një vizitë në ishullin e Epstein në vitin 2012, ndonëse ai ka deklaruar se i kishte ndërprerë marrëdhëniet me Epstein që në vitin 2005.
- Richard Branson, miliarderi britanik, përmes një shkëmbimi email-esh të vitit 2013 evidentohet një marrëdhënie shoqërore e afërt mes tij dhe Epstein, me referenca të drejtpërdrejta ndaj jetës private.
- Donald Trump, emri i të cilit përmendet në rreth 4,500 dokumente, kryesisht artikuj, email-e arkivore dhe një përmbledhje të FBI-së me sinjalizime të pakonfirmuara nga publiku. Departamenti i Drejtësisë ka theksuar se këto pretendime nuk janë të mbështetura me prova dhe disa janë konsideruar të rreme ose të fabrikuara përpara zgjedhjeve të vitit 2020.
- Bill dhe Hillary Clinton, të cilët nuk përmenden si subjekt akuzash në dokumentet e reja, por rreth të cilëve po zhvillohet paralelisht një betejë politike në Kongres për refuzimin e dëshmisë në hetimet parlamentare.
- Princi Andrew, i përmendur sërish në komunikime të lidhura me Ghislaine Maxwell dhe rrjetin shoqëror të Epstein.
- Andrew Mountbatten-Windsor, përmes email-eve të dërguara Ghislaine Maxwell, evidentohen biseda mbi “miq të rinj të papërshtatshëm” dhe përmenden “vajza” përpara udhëtimeve ndërkombëtare.
Dokumentet përfshijnë gjithashtu një diagramё të rrethit të brendshëm të Epstein, ku përmenden Ghislaine Maxwell, avokati Darren Indyke dhe kontabilisti Richard Kahn.
Çfarë nuk përmbajnë dosjet
Autoritetet kanë bërë të ditur se janë redaktuar ose mbajtur sekret dokumente që përmbajnë të dhëna identifikuese të viktimave, informacione mjekësore, materiale që paraqesin abuzim seksual të fëmijëve, si dhe përmbajtje ekstremisht të dhunshme. Përjashtim nga redaktimi ka qenë vetëm Ghislaine Maxwell, e dënuar për trafikim seksual.
Departamenti i Drejtësisë pritet t’i dorëzojë Kongresit një raport shpjegues mbi arsyet e redaktimeve, edhe pse ende nuk është caktuar një datë e saktë.
Një mbyllje formale, jo domosdoshmërisht morale
Edhe pse ky publikim konsiderohet zyrtarisht si kapitulli i fundit i dosjeve Epstein, reagimi i të mbijetuarve dhe organizatave të të drejtave të njeriut tregon se për ta kjo histori nuk është mbyllur. Kritika kryesore mbetet e njëjtë: dokumentet zbulojnë rrjetin shoqëror të Epstein, por jo gjithmonë përgjegjësinë penale të atyre që e mundësuan, ndërsa viktimat vazhdojnë të përballen me ekspozim dhe ritraumatizim.
Në këtë kuptim, publikimi masiv i dokumenteve nuk ka dhënë ende përgjigjen themelore që kërkon opinioni publik: kush u mbrojt, kush heshti dhe kush përfitoi nga një sistem që lejoi Epstein të vepronte për dekada.
