Ai lindi më 30 janar 1926 në Shkodër, si një nga figurat kyçe të muzikës klasike dhe skenike shqiptare.
Që në fëmijëri, Daija u përfshi në jetën muzikore të qytetit, duke u formuar në Korin Françeskan dhe më pas si instrumentist në bandën “Antoniane”. Talentit të hershëm i hapi rrugë angazhimi aktiv në muzikë, ndërsa fizarmonika u bë instrumenti me të cilin realizoi krijimet e para artistike.
Pas përfundimit të shkollës së mesme në Shkodër, ai vazhdoi studimet e larta në Konservatorin “Çajkovski” të Moskës, ku u diplomua në vitin 1956. Më pas, Tish Daija u angazhua në institucionet kulturore shqiptare, duke dhënë një ndihmesë të rëndësishme në zhvillimin e muzikës simfonike, të dhomës dhe asaj skenike.
Ai ishte një nga themeluesit e klasës së kompozicionit në Konservatorin Shtetëror të Tiranës, së bashku me Çesk Zadejën dhe Tonin Harapin, duke luajtur rol të rëndësishëm në edukimin e brezave të rinj të muzikantëve shqiptarë.
Për 18 vite me radhë (1962–1980), Daija drejtoi artistikisht Ansamblin e Këngëve dhe Valleve Popullore, duke kontribuar në pasurimin dhe profesionalizimin e trashëgimisë folklorike shqiptare.
Në krijimtarinë e tij spikasin vepra të rëndësishme si opereta “Lejlaja”, opera “Pranvera”, baleti i parë shqiptar “Halili dhe Hajria”, si edhe “Bijtë e Peshkatarit”.
Për kontributin e jashtëzakonshëm në artin muzikor shqiptar, Tish Daija u vlerësua me titujt “Artist i Popullit” dhe “Profesor”. Ai u nda nga jeta më 3 tetor 2003, në moshën 78-vjeçare.
