Në një republikë parlamentare, Presidenti i Republikës ka tre funksione thelbësore:
- Funksion simbolik – përfaqëson unitetin e popullit;
- Është garant i institucioneve – siguron respektimin e Kushtetutës dhe rendit ligjor;
- Shërben si arbitër mes forcave politike, mbi palët dhe mbi përplasjet e ditës.
Në teori, ky është roli. Në praktikën shqiptare të momentit, duket se problemi nis nga një detaj shumë më bazik: njohja e vetë figurës që e ushtron këtë funksion.
Radio Televizioni Shqiptar, media publike që financohet nga taksapaguesit dhe që ka mision informimin zyrtar e institucional të qytetarëve, publikoi një lajm mbi vizitën zyrtare të Presidentit në Maqedoninë e Veriut – por me një gabim që nuk kalon pa u vënë re: në titull, Presidenti Bajram Begaj u quajt “Behaj”.
Në lajmin në fjalë, RTSH pasqyron aktivitetet e kreut të shtetit: takimin me homologen Gordana Siljanovska-Davkova, konferencën e përbashkët për shtyp, fjalën në seancën e posaçme në Parlamentin e Maqedonisë së Veriut dhe theksimin e bashkëpunimit rajonal, rolit të shqiptarëve si urë lidhëse dhe perspektivës europiane. Një agjendë e plotë, formalisht korrekte, me peshë institucionale.
Por mbi të gjitha këto qëndron një titull i gabuar – që i ndryshon mbiemrin Presidentit të Republikës.
Nuk bëhet fjalë për një sulm, as për një qëndrim politik. Ka shumë gjasa të jetë thjesht një lapsus njerëzor apo teknik – një gabim redaksional që ndodh në çdo redaksi.
Por pikërisht ky “gabim i vogël” reflekton një realitet më të madh: dobësimin e figurës institucionale të Presidencës në perceptimin publik.
Nëse Presidenti është simbol i unitetit, garant i Kushtetutës dhe arbitër mbi palët, ai duhet së paku të jetë i qartë në identitetin e tij publik. Emri është minimumi i autoritetit.
Ky episod nuk është faji i medias publike si institucion, as i gazetarëve në terren. Por është një sinjal – ndoshta i pavullnetshëm – për gjendjen e përgjithshme të peshës institucionale në Shqipëri sot.
Kur edhe televizioni publik ia ngatërron emrin kreut të shtetit, imagjinoni sa pak i pranishëm është ai në jetën dhe mendjet e qytetarëve…
