Çmimet e larta të banesave në Londër po detyrojnë gjithnjë e më shumë njerëz të jetojnë me bashkëqiraxhinj edhe në moshën 30 apo 40 vjeç. Për shumë të rinj, të jetuarit vetëm është bërë pothuajse e pamundur, ndërsa disa të tjerë vazhdojnë të jetojnë me prindërit për të kursyer para.
Një shembull është Dan Darragh, 36 vjeç, i cili u transferua në Londër në vitin 2022 me planin për të ndarë shtëpinë vetëm me një person tjetër. Katër vite më vonë, ai jeton me pesë bashkëqiraxhinj në një shtëpi me gjashtë dhoma në zonën Queen’s Park në veri-perëndim të Londrës.
Ai paguan rreth 900 paund në muaj për pjesën e tij të qirasë. “E justifikoj vetëm për shkak të çmimit. Në Londër është bërë shumë normale të jetosh me të tjerë,” thotë ai, duke shtuar se njeh shumë pak njerëz që jetojnë vetëm.
Sipas platformës së qirave SpareRoom, një pjesë gjithnjë e më e madhe e personave mbi 35 vjeç kërkojnë banesa të përbashkëta për të ulur shpenzimet. Kjo grupmoshë përbënte rreth një të tretën e përdoruesve të platformës vitin e kaluar, ndërsa një dekadë më parë ishte vetëm rreth një e pesta.
Ekspertët thonë se britanikët shpenzojnë një pjesë më të madhe të të ardhurave për banim se shumica e vendeve të zhvilluara, ndërsa për këtë shumë marrin edhe më pak hapësirë banimi për person. Në disa raste, pronarët kanë filluar të heqin dhomën e ndenjes, duke e kthyer atë në një dhomë gjumi shtesë për të rritur numrin e qiraxhinjve.
Problemi është veçanërisht i theksuar në Londër. Çmimi mesatar i një shtëpie në kryeqytetin britanik është mbi 550 mijë paund, shumë më i lartë se në pjesët e tjera të vendit. Për këtë arsye, shumë njerëz janë detyruar të qëndrojnë në tregun e qirave.
Ndërkohë, qiraja mesatare mujore në Londër arrin rreth 2,200 paund, ndërsa paga mesatare vjetore është rreth 46 mijë paund para taksave. Sipas ekspertëve financiarë, shpenzimet për banim nuk duhet të kalojnë 30% të të ardhurave, por për shumë londinezë kjo shifër është shumë më e lartë.
Ekonomistët paralajmërojnë se kostot e larta të banimit po ndikojnë edhe në ekonominë e qytetit. Sipas analistëve të Oxford Economics, çmimet e larta i pengojnë njerëzit të zhvendosen më afër vendeve të punës dhe krijojnë mungesë të fuqisë punëtore në disa sektorë.
Për disa të rinj, alternativa është të jetojnë më gjatë me familjen. Sipas një studimi të Institute for Fiscal Studies, rreth 28% e personave 25–29 vjeç në Britani jetonin ende me prindërit në vitin 2024, krahasuar me 20% në vitin 2006.
Të tjerë zgjedhin të jetojnë më larg qendrës së Londrës për të ulur kostot. Kërkesa për dhoma në qytetet përreth është rritur ndjeshëm, ndërsa shumë njerëz udhëtojnë çdo ditë nga zona më të largëta për në punë.
Ekspertët thonë se zgjidhja e vetme afatgjatë është ndërtimi i më shumë banesave. Kryebashkiaku i Londrës ka vendosur një objektiv për ndërtimin e rreth 52 mijë shtëpive të reja çdo vit, por ndërtimet kanë mbetur pas planit dhe qyteti përballet me një mungesë të madhe banesash.
Kriza e banesave në Londër po prek jo vetëm britanikët, por edhe mijëra emigrantë që jetojnë dhe punojnë në qytet, përfshirë shumë shqiptarë, të cilët përballen çdo ditë me qira gjithnjë e më të larta dhe kushte jetese gjithnjë e më të vështira.
(Burimi: NYT)
