Ali Larijani lindi më 3 qershor 1958 në Najaf të Irakut, në një familje të pasur dhe me ndikim që kishte origjinën nga qyteti Amol në Iran. Ai ishte pjesë e një dinastie aq të fuqishme në jetën politike dhe fetare të vendit, sa në vitin 2009 revista Time i cilësoi si “Kennedy-t e Iranit”.
Babai i tij, Mirza Hashem Amoli, ishte një klerik i njohur dhe figurë me peshë në establishmentin fetar. Edhe vëllezërit e Larijanit mbajtën poste kyçe në sistemin iranian, duke përfshirë drejtësinë dhe institucione të larta si Asambleja e Ekspertëve – organi që ka autoritetin për të zgjedhur dhe mbikëqyrur udhëheqësin suprem.
Lidhjet e tij me elitën revolucionare nuk ishin vetëm institucionale, por edhe familjare. Në moshën 20-vjeçare, Larijani u martua me Farideh Motahari, vajzën e Morteza Motahharit, një prej bashkëpunëtorëve më të afërt të themeluesit të Republikës Islamike, Ruhollah Khomeini. Kjo martesë e forcoi edhe më shumë pozicionin e tij brenda qarqeve të pushtetit pas revolucionit të vitit 1979.
Megjithëse vinte nga një familje me rrënjë të forta fetare dhe konservatore, jeta e brezit të tij të ri reflektonte një hapje më të gjerë. Vajza e tij, Fatemeh, përfundoi studimet për mjekësi në Universitetin e Teheranit dhe më pas specializimin në Shtetet e Bashkuara, në Ohio – një detaj që shpesh shihej si kontrast me profilin tradicional të familjes.
Ky kombinim i trashëgimisë fetare, lidhjeve të forta politike dhe një ekspozimi më të gjerë akademik e shndërroi Ali Larijanin në një figurë unike brenda elitës iraniane – një njeri që lëvizte me lehtësi mes strukturave të pushtetit, familjeve me ndikim dhe institucioneve kyçe të vendit.
