Një moment i rrallë dhe pothuajse surreal nga natyra ka rrëmbyer çmimin prestigjioz “Fotografi i Jetës së Egër i Vitit” – People’s Choice 2026, duke mahnitur publikun në mbarë botën.
Në qendër të këtij imazhi fitues është rrëqebulli iberik, i kapur në një skenë sa të bukur aq edhe brutale: duke luajtur me prenë e tij, një brejtës të vogël, pak çaste para se ta hajë. I ngritur mbi këmbët e pasme dhe me një lëvizje të shpejtë të putrës, ai duket njëkohësisht lozonjar dhe grabitqar – një kontrast i fortë që e bën fotografinë kaq të veçantë.
Një moment që kërkoi ditë të tëra pritjeje
Autori i fotos, Josef Stefan, e realizoi këtë shkrepje pas tre ditësh të tëra i fshehur dhe i kamufluar në zonën Torre de Juan Abad në Spanjën qendrore.
Sipas tij, gjithçka ndodhi papritur: rrëqebulli u shfaq me një mi në gojë, u shtri pranë tij dhe më pas filloi një “lojë” që zgjati rreth 15–20 minuta.
“Ai e hidhte miun në ajër, e kapte me mjeshtëri dhe dukej sikur po argëtohej… derisa më në fund e mori dhe u zhduk për ta ngrënë,” tregoi fotografi.
Një specie që rikthehet nga zhdukja

Rrëqebulli iberik, i njohur për veshët me tufa dhe gëzofin me njolla kafe të kuqërremta, ka qenë dikur një nga gjitarët më të rrezikuar në botë.
Sipas International Union for Conservation of Nature, në fillim të viteve 2000 kishin mbetur vetëm rreth 100 individë në Spanjë, ndërsa sot numri i tyre është rritur ndjeshëm falë përpjekjeve për mbrojtjen e natyrës.
Ky rikuperim e bën fotografinë jo vetëm një vepër artistike, por edhe një simbol të suksesit të ruajtjes së biodiversitetit.
Çmimi u dha nga Natural History Museum London, ku më shumë se 85,000 njerëz votuan për foton fituese nga një listë prej 24 imazhesh finaliste – të përzgjedhura nga mbi 60,000 fotografi nga e gjithë bota.
Mes finalistëve të tjerë u renditën edhe:
- flamingo rozë të reflektuar në ujë gjatë perëndimit,
- këlyshë arinjsh duke luajtur përballë një makine,
- një dre me kokën e rivalit të mbërthyer në brirë,
- dhe tre këlyshë ariu polar të strukur pranë nënës së tyre.
Ky imazh fitues dëshmon se natyra mbetet një skenë e egër dhe e bukur njëkohësisht – dhe se, me durim dhe pak fat, momentet më të rralla mund të kthehen në histori që frymëzojnë botën.







