Ushqimet që përmbajnë CBD, një substancë e nxjerrë nga bima e kanabisit, nuk mund të marrin certifikimin si produkte organike apo bio në Bashkimin Europian nëse nuk janë autorizuar më parë për t’u tregtuar. Ky është vendimi i Gjykatës së Drejtësisë së Bashkimit Europian, e cila ka sqaruar se përmbushja e standardeve të prodhimit organik nuk mjafton për të garantuar që një produkt ushqimor është i ligjshëm dhe i sigurt për t’u hedhur në treg.
Vendimi, i marrë më 5 nëntor, prek një kategori produktesh ushqimore që përmbajnë kanabidiol, të njohur si CBD, një përbërës natyror i kanabisit që përdoret gjithnjë e më shumë në vajra, kapsula, karamele dhe produkte të tjera të promovuara për mirëqenien dhe shëndetin.
Ndryshe nga THC, substanca e kanabisit që shkakton efektet dehëse dhe psikoaktive, CBD nuk shkakton ndjesinë e të qenit nën efektin e drogës. Ajo nxirret zakonisht nga kërpi industrial, një varietet i kanabisit me përmbajtje të ulët THC-je.
Produktet me CBD shpesh reklamohen si ndihmë për gjumin, stresin apo lehtësimin e dhimbjeve. Megjithatë, përdorimi i saj në ushqime i nënshtrohet rregullave të veçanta të Bashkimit Europian.
Komisioni Europian e klasifikon CBD-në si një ushqim të ri (novel food). Në këtë kategori përfshihen ushqimet ose përbërësit që nuk janë konsumuar në mënyrë të konsiderueshme në BE përpara 15 majit 1997.
Sipas legjislacionit europian, produkte të tilla duhet t’i nënshtrohen një vlerësimi të sigurisë dhe të marrin autorizimin përkatës përpara se të lejohen të tregtohen si ushqime.
Gjykata theksoi se CBD nuk e ka marrë ende këtë autorizim për përdorim ushqimor. Kjo nuk do të thotë se gjykata e ka shpallur substancën të rrezikshme, por se procedura e kërkuar për lejimin e saj në treg nuk është përfunduar.
Sipas Gjykatës, një produkt nuk mund të marrë etiketën «bio» vetëm sepse përbërësit e tij janë prodhuar sipas metodave organike, nëse vetë produkti nuk është autorizuar të shitet si ushqim. Certifikimi organik krijon te konsumatorët një përshtypje pozitive për cilësinë dhe miratimin e produktit. Për këtë arsye, vendosja e etiketës «bio» mbi një ushqim me CBD që nuk ka autorizim tregtimi mund t’i çorientojë blerësit, duke i bërë të besojnë se ai është miratuar nga autoritetet europiane.
Kufizimi vlen edhe për produktet që synohen të eksportohen jashtë Bashkimit Europian.
Megjithatë, vendimi nuk ndalon të gjitha ushqimet që rrjedhin nga bima e kanabisit. Ai zbatohet për produktet ushqimore që përmbajnë CBD ose janë pasuruar me këtë substancë dhe që nuk kanë autorizimin e kërkuar.
Për shembull, farat e kërpit dhe vaji i zakonshëm i farave të kërpit, që nuk është pasuruar me CBD, mund të tregtohen ligjërisht në BE. Këto produkte mund të marrin edhe certifikimin organik, nëse përmbushin standardet përkatëse.
Çështja përfundoi në Gjykatën e Drejtësisë së BE-së pas një mosmarrëveshjeje në Francë.
Instituti Kombëtar Francez i Origjinës dhe Cilësisë (INAO), institucioni përgjegjës për rregullimin e certifikimit organik, kishte udhëzuar organizmat certifikues që të mos u jepnin etiketën bio produkteve me bazë CBD dhe ushqimeve të pasuruara me këtë substancë.
Institucioni kishte ndaluar gjithashtu përdorimin e CBD-së si përbërës në ushqimet e certifikuara organike, duke përjashtuar nga kufizimi vajin e kërpit që nuk përmban CBD të shtuar.
Një shoqatë e industrisë së kërpit i kundërshtoi këto masa përpara Këshillit të Shtetit në Francë, i cili vendosi t’ia referonte çështjen Gjykatës së Drejtësisë së Bashkimit Europian për interpretimin e legjislacionit.
Pas vendimit të gjykatës europiane, autoriteti gjyqësor francez duhet ta zgjidhë mosmarrëveshjen në përputhje me këtë interpretim.
Vendimi ka rëndësi për prodhuesit dhe tregtarët e ushqimeve me CBD, pasi sqaron se certifikimi organik dhe autorizimi për tregtim janë dy procedura të ndryshme.
Një produkt mund të jetë prodhuar me metoda plotësisht organike, por kjo nuk e përjashton nga detyrimi për të provuar se plotëson kushtet ligjore të sigurisë ushqimore.
Me fjalë të tjera, etiketa «bio» nuk mund të përdoret si zëvendësim për autorizimin e një përbërësi ushqimor që ende nuk është miratuar në Bashkimin Europian.
