Ndërsa rrugët e Tiranës janë ende plot me studentë dhe zëri i tyre nuk po shuhet, në arsimin e lartë privat ka nisur një lëvizje tjetër, më e qetë, por jo më pak domethënëse. Universiteti “Luarasi” ka njoftuar studentët se nga java e ardhshme mësimi rifillon si zakonisht. Pa shumë fjalë, pa asnjë referencë për atë që po ndodh jashtë, por me një mesazh të qartë: protesta duhet të mbetet jashtë dyerve të universitetit.
Ndërkohë asgjë nuk ka qënë e zakonshme këto ditë. Auditorët janë bosh jo nga pushimet, por nga zgjedhja e studentëve për të qenë në shesh. T’u kërkosh atyre të rikthehen sikur gjithçka është në rregull do të thotë t’u kërkosh të bëjnë sikur asgjë nuk po ndodh.
Kontrasti me universitetin publik është i dukshëm. Atje, rektorati nuk ka marrë (ende) asnjë masë ndaj pedagogëve apo studentëve, edhe pse auditorët kanë mbetur bosh prej ditësh. Ndërkohë, në universitetet private, njoftimi për rikthimin vjen me një kujtesë që nuk ka nevojë të shkruhet: rregullorja universitare flet qartë, mungesat pa shkak nuk tolerohen. Kështu, studenti që zgjedh të qëndrojë në shesh e di se çdo ditë proteste mund t’i shënohet si mungesë, e çdo mungesë si rrezik për provimet dhe vitin akademik.
Luarasi nuk është i vetëm. Sipas informacioneve që disponon redaksia, edhe disa universitete të tjera private po ndjekin të njëjtën rrugë, duke u kërkuar studentëve rikthimin në mësim pikërisht në javën kur lëvizja po kërkon të ruajë ritmin.
Mbetet të kuptohet çfarë e shtyu këtë nxitim. A është thjesht shqetësim për kalendarin akademik, apo ka diçka më shumë? Në qarqet akademike flitet për presion të ushtruar ndaj institucioneve private, me licencat dhe akreditimet si mjet bindjeje. Të tjerë kujtojnë se pronari i Luarasit ka qenë kohët e fundit në shënjestër të sulmeve të kryeministrit. Asnjë nga këto nuk është konfirmuar dhe redaksia vazhdon t’i verifikojë. Por rastësitë, në politikën shqiptare, rrallë janë thjesht rastësi.
Ajo që shihet me sy të lirë është se, pas ditësh me dhunë policore dhe thirrje që s’u ndalën për dorëheqjen e qeverisë, presioni ka ndryshuar formë. Nuk vjen më me shkopinj e gaz lotsjellës, por me njoftime zyrtare, regjistra prezence dhe frikën e humbjes së vitit akademik.
Studentët e kanë thënë qartë se kërkesat e tyre nuk negociohen. Tani mbetet të shihet nëse do t’i trembë më shumë një njoftim zyrtar se sa një kordon policie.
