I paharruari kolumbian, i njohur botërisht si “Gabo”, mbetet një nga zërat më të fuqishëm të letërsisë moderne. Autori i romaneve monumentale si “Njëqind vjet vetmi” dhe “Dashuria në kohën e kolerës”, ai konsiderohet shkrimtari më i lexuar në gjuhën spanjolle pas Miguel de Cervantes.
Fitues i Çmimit Nobel për Letërsi në vitin 1982, Garcia Marquez solli në letërsi realizmin magjik, duke i dhënë botës histori ku e jashtëzakonshmja dhe e përditshmja bashkëjetojnë natyrshëm. Veprat e tij janë përkthyer në dhjetëra gjuhë dhe romani i tij më i famshëm është në mbi 50 milionë kopje, duke u renditur ndër librat më të lexuar në historinë e letërsisë.
Por përtej romaneve epike, Gabo na la edhe një trashëgimi mendimesh të thella për jetën, dashurinë, kohën dhe vetminë. Ja disa thënie që vazhdojnë të frymëzojnë breza të tërë:
“Jeta nuk është ajo që jetojmë, por ajo që kujtojmë dhe si e kujtojmë.”
“Ai që pret gjatë, ka pritshmëri të vogla.”
“Njeriu nuk vdes kur duhet, por kur mund.”
“Është jeta, jo vdekja, ajo që nuk ka kufij.”
“Asnjë ilaç nuk shëron atë që nuk e shëron lumturia.”
“Një burrë e kupton se po plaket kur nis t’i ngjajë babait të tij.”
“Liria është viktima e parë e luftës.”
“Mençuria vjen kur nuk na hyn më në punë.”
“Gjithmonë mbetet diçka për t’u dashur.”
“Çdo njeri ka tri jetë: publike, private dhe sekrete.”
“Sekreti i pleqërisë është një pakt i ndershëm me vetminë.”
“Njerëzit nuk plaken sepse ndalojnë së ëndërruari; ata plaken kur ndalojnë së ndjekuri ëndrrat.”
“Asgjë nuk e përfaqëson një njeri më shumë sesa mënyra si vdes.”
“Nuk jam i pasur; jam një i varfër me para.”
“Kur një grua vendos, nuk ka mur që e ndal.”
“Thuaj po, sepse pendesa e një ‘jo’-je zgjat gjithë jetën.”
“Çdo mëngjes është një mundësi për ta bërë jetën si duhet.”
“Kur të vdes, do të më vijë keq vetëm nëse dashuria nuk ekziston më.”
“Mos prit, e nesërmja nuk është premtuar.”
“Nevoja ka fytyrën e një qeni.”
“Ai që i meriton lotët e tu, nuk do të të bëjë të qash.”
“Në gazetari, një fakt i rremë rrëzon gjithçka; në trillim, një fakt i vërtetë e shpëton gjithçka.”
“Letërsia është si zdrukthëtaria, në të dyja rastet punon me realitetin.”
Fjalët e Gabos nuk janë thjesht citime, ato janë pasqyra të shpirtit njerëzor. Në to gjejmë dashurinë që sfidon kohën, vetminë që bëhet shoqe dhe shpresën që lind çdo mëngjes dhe pikërisht për këtë, ato do të vazhdojnë të jetojnë përgjithmonë.
