Kriza e strehimit në Shtetet e Bashkuara nuk po godet vetëm ata që jetojnë në rrugë. Një analizë e fundit e CNN zbulon një realitet shumë më të thellë dhe shqetësues: miliona njerëz që punojnë çdo ditë, por nuk kanë një shtëpi të qëndrueshme ku të jetojnë.
Pamjet klasike të një personi të pastrehë – dikush që fle nën urё apo kërkon lëmoshë në rrugë – janë vetëm një pjesë e vogël e së vërtetës. Sipas autorit Brian Goldstone, këta janë vetëm “maja e ajsbergut”.
Shumica e njerëzve që përjetojnë pasiguri strehimi jetojnë në një “botë të padukshme”: punojnë në magazina, supermarkete, shërbime transporti apo kujdesen për fëmijë, por nuk kanë një banesë të sigurt. Ata mund të flenë në makina, në motele të lira, apo në shtëpitë e të afërmve, shpesh në kushte të mbipopulluara.
“Kur e zgjeron perspektivën, e kupton se të pastrehët nuk janë një kategori e veçantë njerëzish. Kufiri mes ‘nesh’ dhe ‘atyre’ është shumë më i hollë nga sa mendojmë,” shpjegon Goldstone.
Në qendër të këtij fenomeni nuk qëndrojnë zgjedhjet personale, siç besohet shpesh, por një faktor shumë më i thjeshtë dhe brutal: pamundësia për të përballuar jetesën. Çmimet e banesave janë rritur më shpejt se pagat, ndërsa rrjeti social mbështetës është dobësuar ndjeshëm. Në fakt, nuk ekziston asnjë zonë në SHBA ku një punëtor me pagë minimale mund të përballojë një apartament me qira me dy dhoma.
Ky realitet shkatërron një nga mitet më të forta të shoqërisë amerikane – vetё “ёndrrёn amerikane” se puna e ndershme garanton stabilitet. Në shumë raste sot, një punë me pagë të ulët tё mban vetëm një hap larg humbjes së shtëpisë.
Historia e “Celestes”, një nga rastet e përshkruara në analizë, e ilustron më së miri këtë dramë. Nënë e vetme me tre fëmijë, ajo punonte deri në tre punë njëkohësisht dhe madje kishte nisur një biznes të vogël ushqimi. Por një seri fatkeqësish – nga shkatërrimi i shtëpisë nga zjarri, te sëmundjet e rënda – e shtynë drejt një jete pa stabilitet strehimi.
Ajo që i ndodhi Celestes nuk është një rast i izoluar. Sipas analizës, situata të ngjashme po ndodhin në shumë qytete amerikane, ku zhvillimi urban dhe rritja e qirave po zhvendosin gradualisht shtresat me të ardhura të ulëta.
Edhe ata që arrijnë të gjejnë një banesë, mbeten në një gjendje të brishtë. Një faturë e papritur, një sëmundje apo humbja e një page mund t’i rikthejë menjëherë në të njëjtën situatë.
Ekspertët theksojnë se zgjidhjet ekzistojnë, por mungon vullneti politik për t’i zbatuar. Investimi në banesa të përballueshme dhe mbrojtja e qiramarrësve janë ndër hapat kryesorë për të frenuar krizën.
Në fund, analiza ngre një pyetje thelbësore: a është një shtëpi një e drejtë bazë për çdo njeri, apo thjesht një mall në treg? Derisa kjo dilemë të marrë përgjigje konkrete, miliona njerëz do të vazhdojnë të jetojnë në kufirin mes stabilitetit dhe pasigurisë.
(Burimi: CNN)
