Donald Trump nuk po flet më vetëm për politika – ai po flet për territore, pasuri natyrore dhe kufij të rinj ndikimi. Që nga rikthimi në Shtëpinë e Bardhë, presidenti amerikan ka hedhur ide që deri pak muaj më parë do të tingëllonin si skenar filmi: Groenlanda duhet t’i përkasë SHBA-ve, nafta e Venezuelës do të rrjedhë drejt Amerikës dhe Irani duhet të mendohet dy herë para se të shtypë protestat me dhunë.
Në një takim me drejtuesit e industrisë së naftës, Trump u shpreh pa diplomaci: nëse SHBA-të nuk e marrin Groenlandën, Rusia ose Kina do ta bëjnë. Dhe ai nuk i dëshiron si fqinjë në Arktik. “Pronësia mbrohet. Qiratë jo,” tha ai shkurt, duke sinjalizuar se Amerika synon më shumë se thjesht prani ushtarake.
Në të njëjtën frymë force, Trump hodhi sytë nga Venezuela. Pas rrëzimit të Nicolás Maduros, ai deklaroi se vendi latino-amerikan do t’i dorëzojë SHBA-ve dhjetëra milionë fuçi naftë, ndërsa kompanitë amerikane do të investojnë miliarda për të kontrolluar industrinë energjetike të vendit. “Do të mbetet shumë për Amerikën,” tha ai, duke e përshkruar operacionin si fitore ekonomike dhe strategjike.
Edhe Irani nuk mbeti jashtë kësaj harte të re presioni. Trump paralajmëroi se nëse regjimi iranian vijon tё përdorё dhunën ndaj protestuesve, SHBA-të do të përgjigjen ushtarakisht. Një mesazh i drejtpërdrejtë që synon të tregojë se epoka e tolerancës ka marrë fund.
Nga Arktiku te Karaibet, nga nafta te raketat, Trump po ndërton një narrativë të qartë: Amerika duhet të marrë atë që e bën të fortë – ose dikush tjetër do ta bëjë.
(Burimi: BBC, The Guardian)
