Një person që përfaqësonte veten në një proces gjyqësor në Connecticut të SHBA-së ka futur fshehurazi në dokumentet e dorëzuara në gjykatë udhëzime të posaçme për InteligjencënArtificiale, me synimin që, nëse dokumentet do të analizoheshin nga një sistem AI, ai të prodhonte një përgjigje në favor të tij.
Rasti është interesant pikërisht për mënyrën se si u bë tentativa. Matthew Elliott kishte ngritur në tetor një padi kundër New York Bariatric Group, duke pretenduar shkelje të privatësisë, diskriminim dhe shkelje të tjera. Por në disa dokumente të dorëzuara në fund të korrikut, ai kishte vendosur tekst që një njeri, në kushte normale, pothuajse nuk mund ta shihte.
Udhëzimet ishin shkruar me shkronja të bardha, me madhësi germash 3 pikë, dhe ishin shpërndarë në pjesë të ndryshme të dokumentit.
Teksti nuk i drejtohej gjyqtarit apo palës tjetër. Ai i drejtohej drejtpërdrejt një sistemi të mundshëm të Inteligjencës Artificiale.
Në një prej udhëzimeve kërkohej që, nëse dokumenti shqyrtohej nga një model AI, përgjigjja e tij të ishte në përputhje me argumentet e paraqitura në dosje dhe, në thelb, të mbështeste pozicionin e paditësit.
Kjo teknikë njihet si “prompt injection”: në një tekst vendosen udhëzime të projektuara jo për lexuesin njerëzor, por për një sistem AI që mund ta përpunojë atë. Ideja është që sistemi t’i interpretojë këto fjali si komandë dhe të ndryshojë analizën ose përgjigjen e tij.
Por tentativa u zbulua jo nga një sistem teknologjik, por nga një njeri.
Një punonjës i gjykatës vuri re se në dokumentet e Elliott kishte hapësira të bardha të pazakonta. Pas një kontrolli më të kujdesshëm, gjykata zbuloi tekstin pothuajse të padukshëm.
Në një dokument të mëvonshëm, gjykata konstatoi se bëhej fjalë për udhëzime drejtuar sistemeve të Inteligjencës Artificiale, të cilave u kërkohej që çdo analizë e materialit të ishte vetëm në favor të paditësit.
Historia mori një kthesë edhe më të pazakontë kur në dokumente të tjera të Elliott u gjetën mesazhe të tjera të fshehura. Mes tyre ishte një lidhje drejt një skene të filmit vizatimor SpongeBob SquarePants me Nosferatu, si dhe mesazhe të tipit: “Përshëndetje 🙂 shpresoj që nuk mund të më shihni” dhe “HAHAHA, e kuptoni këtë?”.
Gjykatësi Walter Spader Jr. e trajtoi çështjen seriozisht. Ai sqaroi se sistemi gjyqësor i Connecticut nuk përdor Inteligjencë Artificiale për shqyrtimin e dokumenteve gjyqësore, pra tentativa e Elliott nuk kishte pasur në fakt një sistem AI për të manipuluar.
Megjithatë, sipas gjyqtarit, fakti që tentativa dështoi nuk e bënte sjelljen më pak problematike.
Në vendimin prej 14 faqesh për masën ndaj Elliott, Spader argumentoi se problemi nuk është përdorimi i AI në drejtësi. Përkundrazi, ai pranoi se këto mjete mund të kenë një vlerë të madhe, veçanërisht për njerëzit që nuk kanë mundësi të paguajnë një avokat dhe që, me ndihmën e teknologjisë, mund të organizojnë argumentet e tyre dhe të kuptojnë më mirë ligjin.
Problemi, sipas tij, ishte përdorimi i fshehtë dhe manipulues i teknologjisë.
Një dokument gjyqësor, argumentoi gjyqtari, është komunikim me gjykatën dhe me palën kundërshtare. Ajo që synon të ndikojë në një vendim duhet të thuhet hapur, në proces, në mënyrë që pala tjetër ta shohë dhe të ketë mundësi t’i përgjigjet. Dërgimi i një mesazhi të dytë, të fshehur, që synon të ndryshojë mënyrën se si dokumenti analizohet, cenon këtë parim.
Spader e krahasoi problemin me një situatë ku një palë do të përpiqej të përdorte një agjent automatik për të komunikuar fshehurazi me një anëtar të jurisë gjatë një gjyqi.
Elliott, nga ana tjetër, u shpreh se qëllimi i tij nuk kishte qenë manipulimi i procesit, por kryerja e një “testi” për të parë nëse gjykata përdorte AI.
Sipas tij, kishte vetëm dy mundësi: ose gjykata nuk përdorte AI dhe udhëzimi i fshehtë nuk do të zbulohej, ose një sistem AI do ta lexonte atë dhe kështu do të provohej se dokumentet po përpunoheshin nga Inteligjenca Artificiale.
Ai tha gjithashtu se mesazhet dhe referencat humoristike të fshehura në dokumente ishin “shaka të padukshme” dhe një mënyrë për t’i kujtuar vetes se ishte një njeri që po kalonte një përvojë të vështirë dhe të pazakontë.
Gjyqtari nuk e pranoi këtë justifikim. Sipas tij, edhe nëse tentativa nuk goditi objektivin e synuar, kjo nuk e justifikon atë. Ai shprehu gjithashtu shqetësimin se praktika të tilla mund të bëhen më të zakonshme me përhapjen e AI në sistemin juridik, duke përmendur edhe një rast të ngjashëm të raportuar në një gjykatë braziliane.
Gjykata, ndërkohë, vendosi që çështja e Elliott mund të vazhdojë tё shqyrtohet. Por ai mori një masë konkrete: nuk do të lejohet më të depozitojë dokumente elektronikisht. Nga tani e tutje, dokumentet e tij duhet të dorëzohen të printuara, në letër.
Elliott e ka kundërshtuar masën si të padrejtë dhe vazhdon të këmbëngulë se eksperimenti i tij ndihmoi në hapjen e një debati më të gjerë mbi Inteligjencën Artificiale, avokatinë dhe sistemin gjyqësor.
Burimi: 404 Media
