Një euro sot mund të mos mjaftojë as për një kafe në shumë qytete europiane, por në Naro të Siçilisë mund të jetë çmimi fillestar për të blerë një shtëpi.
Qyteti mesjetar në provincën e Agrigentos është destinacioni më i fundit italian që i bashkohet nismës së famshme të “shtëpive për 1 euro”, përmes së cilës prona të braktisura ofrohen me një çmim simbolik, me synimin për të rikthyer banorët në qendrat historike që prej vitesh përballen me shpopullimin.
Nisma është miratuar nga autoritetet vendore të Naro-s dhe është e hapur si për shtetasit italianë, ashtu edhe për të huajt, me kusht që blerësit të plotësojnë kërkesat e përcaktuara për blerjen, restaurimin dhe mirëmbajtjen e pronës.
Personat e interesuar mund të aplikojnë nëpërmjet platformës online “Case 1 Euro Naro”, e cila ofrohet në disa gjuhë dhe shpjegon procedurën që duhet ndjekur për të blerë një nga pronat.
Naro ndodhet në jugperëndim të Siçilisë dhe autoritetet po përpiqen ta përdorin programin jo vetëm për të shpëtuar ndërtesat e braktisura, por edhe për të rigjallëruar ekonominë lokale dhe për të tërhequr më shumë vizitorë. Qyteti njihet për qendrën historike, arkitekturën baroke, Kështjellën Chiaramontano dhe peizazhet e brendshme të provincës së Agrigentos, ndërsa ka lidhje edhe me bregdetin jugor të ishullit.
Por çmimi prej 1 euroje nuk do të thotë se një shtëpi e gatshme për banim mund të blihet praktikisht falas. Pronat e ofruara kanë nevojë për restaurim.
Përveç çmimit simbolik të pronës, blerësi duhet të paguajë tarifat e noterit, regjistrimin dhe taksat kadastrale. Atij i takojnë gjithashtu shpenzimet për projektimin dhe restaurimin e ndërtesës, respektimin e standardeve të sigurisë, rregullave urbanistike dhe kërkesave për mbrojtjen e peizazhit. Punimet zakonisht duhet të përfundohen brenda një afati të përcaktuar.
Pra, 1 euro është vetëm çmimi i hyrjes në projekt, ndërsa investimi real mund të jetë shumë më i madh.
Naro ka edhe një histori të veçantë arkitekturore. Pas një rrëshqitjeje dheu në vitin 2005, artistë të rinj punuan mbi fasadat e disa ndërtesave të dëmtuara, duke krijuar muzeun e hapur MAN.
Qyteti ka ruajtur gjithashtu Porta d’Oro, ose “Portën e Artë”, origjina e së cilës shkon deri në shekullin XIII dhe që dikur ishte një nga shtatë portat hyrëse të qytetit mesjetar.
Për vizitorët, Naro ofron edhe kuzhinën tradicionale siciliane, nga cassata dhe cannoli te arancina dhe “pasta reale”, ëmbëlsira me bazë bajamesh që lidhet me traditën e hershme arabo-siciliane.
Naro i bashkohet kështu një numri gjithnjë e më të madh qytetesh të vogla italiane që po përdorin pronat me çmim simbolik si një mënyrë për të shpëtuar shtëpitë e braktisura dhe për të sjellë banorë e investime të reja në komunitetet historike që po humbasin popullsinë.
