Dikur mjaftonin 100 lekë për të rimbushur një numër celular. Pastaj minimumi u ngjit në 300 lekë. Tani, te Vodafone Albania për shembull, dyshemeja është vendosur në 500 lekë të reja. Jo për një paketë mujore me internet e minuta. 500 lekë është thjesht shuma minimale që sistemi të lejon të hedhësh në numrin me parapagesë për ta mbajtur numrin aktiv.
Dhe këtë herë nuk është perceptim apo ankesë klientësh. Vetë Vodafone njoftoi se nga 3 korriku 2026, “pragu minimal i rimbushjes” standardizohet në 500 lekë në të gjitha kanalet fizike dhe dixhitale dhe se rimbushjet nën këtë shumë nuk do të jenë më të mundura. Edhe faqja e rimbushjes online që shfaqet sot nis pikërisht nga 500 lekë. Pra, edhe ai që do të hidhte 100 apo 200 lekë vetëm për të pasur pak kredit në telefon, nuk mundet më.
500 lekë mund të duken pak nga një zyrë në Tiranë. Për një student që numëron shpenzimet deri në fund të muajit janë para. Për një familje me tre apo katër numra janë 1,500–2,000 lekë sa herë duhet të rimbushen të gjithë. Për një pensionist me të ardhura minimale, 500 lekë kanë vërtet shumë peshë.
Ndërkohë, nëse do një paketë të mirëfilltë 30-ditore, fatura ngjitet shumë më lart. Vodafone aktualisht e liston paketën më të lirë mujore me parapagesë duke filluar nga 1,100 lekë në aplikacion ose 1,200 lekë në dyqan.
Po telefonin sot a mund ta quajmë më luks?
Problemi është se Shqipëria e vitit 2026 nuk është më një vend ku telefoni përdoret vetëm për të pyetur “si je?”.
Shteti vetë i ka shtyrë qytetarët drejt shërbimeve online. Aplikimet, dokumentet, njoftimet dhe një pjesë e madhe e marrëdhënies së qytetarit me administratën kalojnë përmes internetit dhe telefonit. Banka është në telefon. Shkolla komunikon në telefon. Mjeku, familja, puna, transporti, pagesat dhe shërbimet janë gjithnjë e më shumë aty.
Nga njëra anë qytetarit i thuhet: bëhu dixhital. Nga ana tjetër, hyrja në botën dixhitale po bëhet gjithnjë e më e kushtueshme.
Dhe më të goditurit nuk janë ata që ndërrojnë çdo vit smartphone. Janë pikërisht ata që blejnë telefonin më të lirë dhe mbajnë një numër me parapagesë sepse nuk duan ose nuk mund të marrin përsipër një faturë mujore.
Pensionisti që ka fëmijët jashtë vendit nuk kërkon 30 GB internet. Mund të dojë vetëm të mbajë numrin, të marrë një telefonatë, të përdorë WhatsApp-in kur ka internet dhe të ketë pak kredit për nevojë. Studenti mund të ketë 200 lekë sot dhe jo 500. Pikërisht për këta ekziston logjika e parapagesës: paguan aq sa mundesh dhe kur mundesh.
Kur operatori të vendos një dysheme gjithnjë e më të lartë, kjo liri zvogëlohet.
Po institucionet çfarë bëjnë? Në fakt, njëri prej tyre e ka parë tashmë problemin. Autoriteti i Konkurrencës ka përfunduar vetëm pak javë më parë një hetim të thelluar ndaj Vodafone dhe One Albania.
Dhe çfarë konstatoi? Mes të tjerash, rritje progresive dhe të ngjashme çmimesh, ngjashmëri të lartë mes paketave dhe reduktim të ofertave me çmime të ulëta. Madje, me vendimin e 24 korrikut 2026, Autoriteti i Konkurrencës i ka detyruar të dy operatorët që brenda 90 ditëve të ofrojnë paketa të posaçme më të favorshme për pensionistët dhe të rinjtë 18–23 vjeç, ndërsa paketa më e lirë duhet të jetë e disponueshme edhe në pikat fizike dhe jo vetëm online.
Pra, vetë shteti ka konstatuar se çmimet dhe zhdukja e alternativave të lira janë problem. Atëherë rritja e pragut minimal të rimbushjes në 500 lekë meriton të futet nën të njëjtën lupë.
Autoriteti i Konkurrencës duhet të shohë nëse ky kufizim i ri dobëson edhe më tej alternativat për konsumatorët me të ardhura të ulëta dhe si lidhet me detyrimet që sapo u ka vendosur operatorëve.
AKEP, si rregullatori i komunikimeve elektronike, duhet të shqyrtojë efektin e politikave të tilla mbi aksesin real të qytetarëve në shërbimet celulare dhe të kërkojë transparencë të plotë për kushtet, vlefshmërinë dhe ndryshimet e tyre.
Strukturat e mbrojtjes së konsumatorit duhet të pyesin diçka shumë elementare: a është e drejtë që një klient me parapagesë, i cili nuk kërkon paketë 1,100 apo 1,600 lekëshe, të mos ketë më mundësinë të blejë thjesht 100, 200 apo 300 lekë kredit sipas xhepit të tij?
Nuk po flasim më për një luks.
Kur shteti të kërkon internet për të marrë shërbimet e tij, lidhja telefonike dhe interneti bëhen pjesë e kostos së jetesës.
Smartphone-i kushton. Interneti kushton. Paketa kushton. Tani edhe shuma minimale që të lejohet të rimbushësh kushton 500 lekë.
Në Shqipërinë që po dixhitalizon çdo sportel, dikush duhet të kujtohet edhe për qytetarin që nuk ka një portofol dixhital aq të madh sa ambiciet dixhitale të shtetit.
© Ky është artikull ekskluziv i KontrasT.al, që gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to” / Artikulli mund të ripublikohet vetёm i shoqëruar me linkun e artikullit origjinal.
