Një shprehje thotë se kush jep hua një libër, është një herë budalla, po kush e kthen, është dy herë. Këtë e dinin edhe paraardhësit, ndaj kishin gjetur ca mënyra të veçanta për të disiplinuar dorëgjatët. Jo duke i lidhur librat me zinxhirë, por duke “i lidhur” me mallkime.
Në një nga librat e vjetër të asaj kohe shënohej se libri ishte pronë e Shejtit të madh Dhimitër Mirglitit dhe kush e merrte hua le të imitojë ato që thotë libri dhe ta kthejë atë sërish duke pasur bekimet e perëndisë. Por ai që e merr dhe nuk e kthen në vendin e sipërpërmendur, qoftë i çkunguar dhe mos iu falshin mëkatet përpara Perëndisë, pastë mallkimet e 318 etërve hyjmbajtës të Sinonit I Ikomenik, u sëmurtë nga lebra dhe pastë mallkimin e Shën Dhimitrit.
Ky shënim, i shkruar në gjuhën greke në një nga fletët e librit, shoqëronte një vepër me përmbajtje liturgjike të kishës ortodokse të kohës, një dëshmi e rrallë se si libri, përveç dijes, mbante edhe autoritet, frikë dhe besim.
Burimi: DPA
