Në letrën e ftesës që Kryeministri Rama publikoi me diçiturën e djeshme “Trump më ftoi”, shkruhet:
“Si Kryetar i Bordit, ftoj zyrtarisht Republikën e Shqipërisë, të përfaqësuar prej jush, të na bashkohet si Shtet Anëtar Themelues dhe të bëhet palë në Statutin e Bordit të Paqes. Ky bord do të jetë aq i veçantë sa kurrë më parë nuk ka ekzistuar diçka e ngjashme me të. Çdo Shtet Anëtar mund të caktojë një përfaqësues të autorizuar në emër të tij për të marrë pjesë dhe kontribuar në takime. Bashkëngjitur gjeni Planin Gjithëpërfshirës dhe Statutin e Bordit, i cili tani është i disponueshëm për nënshkrimin dhe ratifikimin tuaj.”
Pra, Republika e Shqipërisë — edhe sikur kryeministre të ishte Zegjine Çaushi — do të merrte një ftesë ku bashkëlidhur janë (dhe mbeten) dy dokumente thelbësore: Plani Gjithëpërfshirës dhe Statuti i Bordit.
Këto dy dokumente janë më të rëndësishme se vetë letra e ftesës. Ato përcaktojnë pozicionin e Shqipërisë në këtë nismë ndërkombëtare dhe në arenën politike globale.
Dhe mbi të gjitha, ato nuk ratifikohen nga kryeministri apo qeveria, por nga Parlamenti i Shqipërisë.
Kjo do të thotë se Statutin e “Bordit të Paqes për Gazën” nuk do ta votojë vetëm mazhoranca e Edi Ramës, por edhe opozita — nga Sali Berisha te Adriatik Lapaj, nga Zegjine Çaushi te çdo deputet tjetër i Kuvendit.
Pyetja politike tani është:
A do ta pranojnë 140 deputetët, njëzëri, këtë ftesë të Presidentit amerikan, ashtu siç pranuan dikur Reformën në Drejtësi?
Apo kjo “ftesë historike” do të shndërrohet në një tjetër vijë ndarëse të politikës shqiptare?
Mbetet për t’u parë…
Ftesa e publikuar nga Rama, në anglisht dhe në shqip:
