Një seri takimesh të zhvilluara larg syrit të publikut po vendos NATO-n në qendër të një debati të pazakontë: a po përpiqet aleanca të ndikojë narrativat e filmave dhe serialeve për të përmirësuar imazhin e saj?
Sipas zbulimeve të The Guardian, NATO ka organizuar biseda të mbyllura me skenaristë, regjisorë dhe producentë në qytete si Los Angeles, Bruksel dhe Paris, ndërsa një tjetër takim pritet të zhvillohet në Londër me anëtarë të Writers’ Guild of Great Britain. Këto takime synojnë diskutime mbi situatën e sigurisë në Evropë dhe më gjerë — por jo të gjithë e shohin këtë si një shkëmbim neutral idesh.
Brenda komunitetit artistik, shqetësimi është i dukshëm. Disa nga të ftuarit e kanë cilësuar nismën si një përpjekje të hapur për të ushtruar ndikim në përmbajtjen kreative. Skenaristi irlandez Alan O’Gorman e quajti iniciativën “të papranueshme” dhe “qartësisht propagandë”, duke argumentuar se arti rrezikon të përdoret për të justifikuar narrativa të lidhura me konfliktet dhe politikat ushtarake.
Edhe zëra të tjerë nga industria paralajmërojnë për rrezikun e njё ndikimi indirekt. Producenti dhe skenaristi Faisal A Qureshi thekson se qasja në informacione “të privilegjuara” nga burime ushtarake mund të krijojë një ndjenjë autoriteti që ndikon në mënyrën si artistët ndërtojnë historitë e tyre, shpesh pa i vënë ato mjaftueshëm në dyshim.
Megjithatë, jo të gjithë e shohin këtë zhvillim si problematik. Mbështetës të bashkëpunimit mes institucioneve dhe industrisë kulturore argumentojnë se është e nevojshme që publikut t’i shpjegohet më mirë roli i sigurisë dhe mbrojtjes në një botë gjithnjë e më të pasigurt. Madje, një raport i fundit nga Qendra pёr Reforma Europiane ka inkurajuar pikërisht këtë lloj angazhimi për të ndërtuar mbështetje publike për politikat e mbrojtjes.
Nga ana e saj, NATO mohon çdo qëllim propagandistik, duke theksuar se këto takime janë thjesht përgjigje ndaj interesit të vetë industrisë për të kuptuar më mirë funksionimin e aleancës. Edhe përfaqësues të Writers’ Guild theksojnë se pjesëmarrja është vullnetare dhe nuk përbën miratim të qëndrimeve të organizatorëve.
Megjithatë, fakti që disa projekte filmike dhe televizive thuhet se janë frymëzuar nga këto biseda tregon se ndikimi mund të jetë tashmë në zhvillim. Dhe në një kohë kur lufta për narrativën është po aq e rëndësishme sa ajo në terren, kufiri mes informimit dhe ndikimit bëhet gjithnjë e më i paqartë.
(Burimi: The Guardian)
