Chris Rea, këngëtari dhe kitaristi britanik që i dha zë udhëtimeve të gjata, nostalgjisë dhe frymës së Krishtlindjeve, ka ndërruar jetë në moshën 74-vjeçare pas një sëmundjeje të shkurtër. Lajmi u konfirmua nga familja e tij përmes një deklarate ku bëhej e ditur se artisti u shua në paqe, i rrethuar nga njerëzit e tij më të dashur.
I njohur në mbarë botën për këngë që janë kthyer në kolona zanore brezash, si “Driving Home for Christmas”, “Josephine” dhe “On the Beach”, Chris Rea mbetet një nga figurat më të dallueshme të muzikës britanike të viteve ’80 dhe ’90. Ironikisht, ndarja e tij nga jeta ndodhi pikërisht në periudhën e Krishtlindjeve, stinën me të cilën ai u bë i pandashëm që nga viti 1986, kur publikoi këngën që do ta kthente përgjithmonë në simbol të festave.
“Driving Home for Christmas” nuk ishte thjesht një hit, por një histori e thjeshtë dhe universale: një udhëtar i lodhur, rrugët e gjata, dëshira për t’u kthyer në shtëpi. Një këngë që, edhe pas dekadash, ruan të njëjtën ngrohtësi dhe magji.
I lindur në Middlesbrough në vitin 1951, Christopher Anton Rea vinte nga një familje e madhe, me baba italian dhe nënë irlandeze. Këto rrënjë kulturore dhe ndjeshmëria personale u reflektuan në muzikën e tij, e karakterizuar nga një zë i veçantë, i ngjirur, dhe nga interpretimi i paharrueshëm i kitarës slide. Gjatë karrierës së tij, Rea publikoi 25 albume solo, duke arritur kulmin me “The Road to Hell” (1989) dhe “Auberge” (1991), të dyja në krye të klasifikimeve në Mbretërinë e Bashkuar.
Pas suksesit dhe turneve të shumta, jeta e tij u shoqërua edhe me sfida të rënda shëndetësore. Në fillim të viteve 2000, ai u diagnostikua me kancer dhe iu nënshtrua një operacioni të rëndë në pankreas në vitin 2001. Në vitin 2016, pësoi edhe një goditje në tru, por pavarësisht këtyre vështirësive, Rea mbeti i lidhur me muzikën deri në fund.
Chris Rea largohet duke lënë pas një trashëgimi të pasur artistike dhe emocionale. Këngët e tij do të vazhdojnë të dëgjohen në makina gjatë udhëtimeve të gjata, në shtëpi gjatë netëve të dimrit dhe çdo Krishtlindje, kur rrugët, dritat dhe kujtimet bashkohen në një melodi të vetme. Një zë që nuk shuhet, por që vazhdon të udhëtojë.
