Brigitte Bardot, një nga figurat më të fuqishme dhe kontradiktore të kulturës evropiane të shekullit XX, ka ndërruar jetë në moshën 91-vjeçare. Aktore, ikonë stili, simbol seksual, por edhe aktiviste e palodhur për të drejtat e kafshëve, Bardot ishte shumë më tepër sesa një yll kinemaje: ajo ishte një tronditje kulturore, një rebelim i gjallë ndaj normave të kohës dhe, në fund, një grua që refuzoi famën për të jetuar sipas bindjeve të saj.
E lindur më 28 shtator 1934 në Paris, Brigitte Anne-Marie Bardot u rrit në një familje borgjeze, të rreptë dhe konservatore. Nëna e saj e drejtoi që herët drejt baletit klasik, një disiplinë që i formësoi qëndrimin dhe elegancën, por që nuk do ta mbante gjatë. Adoleshentja Bardot ishte e brishtë, e mbyllur dhe shpesh e pasigurt për veten – larg imazhit të gruas që më vonë do të magjepste botën.
Hyrja e saj në botën e kinemasë ishte gradualisht e pavullnetshme. Në fillim u shfaq në disa role të vogla në fillim të viteve ’50, por gjithçka ndryshoi në vitin 1956 me filmin And God Created Woman, të drejtuar nga Roger Vadim, atëherë bashkëshorti i saj. Filmi, i konsideruar skandaloz për kohën, sfidoi hapur moralin tradicional: Bardot nuk portretizohej si grua e nënshtruar apo objekt pasiv, por si figurë e lirë, erotike dhe e pavarur. Ishte një imazh që kinemaja nuk e kishte parë më parë në atë formë.
Në Francë, filmi pati reagime të përziera, por kur u shfaq në Shtetet e Bashkuara një vit më vonë, Bardot u shndërrua brenda natës në një ikonë globale. Kritika mund të mos ishte gjithmonë e mëshirshme me filmat e saj, por prania e Bardot ishte e pamohueshme. Ajo nuk luante thjesht role – ajo impononte një mënyrë të re të të qenit grua në ekran.
Gjatë viteve ’50 dhe ’60, Brigitte Bardot ishte kudo: në kinema, në kopertinat e revistave, në modë, në muzikë. Flokët e çrregullt, grimi minimal, bikini-t e famshme dhe stili i saj i lirë u kthyen në referencë globale. Ajo u bë frymëzim për dizajnerë, fotografë dhe artistë, duke ndikuar drejtpërdrejt në estetikën e brezave të tërë.
Por fama kishte një çmim të rëndë. Jeta personale e Bardot ishte e trazuar, e ndjekur nga paparacët, e shënuar nga marrëdhënie të vështira, martesa të dështuara dhe episode të rënda depresioni. Ajo tentoi disa herë vetëvrasjen dhe fliste hapur për ndjenjën e burgosjes që i sillte fama. Ndryshe nga miti që krijoi publiku, Bardot shpesh ndihej e pambrojtur dhe e lodhur nga roli që bota i kishte imponuar.
Në vitin 1973, në moshën vetëm 39-vjeçare dhe ende në kulmin e popullaritetit, Brigitte Bardot mori një vendim radikal: u tërhoq përgjithmonë nga aktrimi. Nuk pati rikthime nostalgjike, as role të vogla, as përjashtime. Ajo e mbylli një kapitull dhe hapi një tjetër, shumë më të ashpër, por edhe më kuptimplotë për të.
Që nga ajo kohë, Bardot ia kushtoi jetën mbrojtjes së kafshëve. Në vitin 1986, ajo themeloi Fondacionin Brigitte Bardot, i cili u angazhua në luftën kundër gjuetisë së paligjshme, tregtisë së kafshëve, testeve laboratorike dhe keqtrajtimit në industri. Ajo u shndërrua në një zë të fortë dhe shpesh polemik, duke përdorur famën e saj jo më për lavdi personale, por si mjet presioni politik dhe moral.
Kjo fazë e dytë e jetës së saj nuk ishte më pak kontroverse. Bardot u përfshi në debate të ashpra për deklaratat e saj politike dhe qëndrimet e forta, të cilat shpesh e vendosën në konflikt me opinionin publik. Megjithatë, ajo nuk kërkoi kurrë të ishte e pëlqyer – vetëm e sinqertë ndaj vetes.
Trashëgimia e Brigitte Bardot është e shumëfishtë dhe e ndërlikuar. Ajo mbetet një figurë që ndryshoi kinemanë, modën dhe mënyrën se si feminiteti u perceptua në kulturën pop. Por po aq, ajo mbetet simbol i rrallë i dikujt që guxoi të largohej nga fama në kohën kur fama ishte gjithçka.
Në fund, Bardot do të kujtohet jo vetëm si grua që magjepsi ekranin, por si njeri që refuzoi të jetonte sipas pritshmërive të të tjerëve. Një ikonë që zgjodhi heshtjen në vend të duartrokitjeve dhe bindjen personale në vend të lavdisë.
