Një Jessie Buckley e egër dhe një Christian Bale prekës luajnë rolet kryesore në një film të guximshëm me “shtrirje dhe ambicie të madhe”, që sipas kritikëve është “i mbushur me surpriza”.
Nëse do të ishe një grua e pafuqishme në Çikagon e vitit 1936, e vrarë nga mafia dhe më pas e ringjallur për t’u bërë gruaja e krijesës së Frankensteinit, ndoshta do të ishe paksa e zemëruar. Kjo është pikërisht energjia që sjell Jessie Buckley në versionin e ri të Maggie Gyllenhaal të klasikut të vitit 1935, The Bride of Frankenstein.
Filmi “Nusja!” (The Bride!) i jep personazhit kryesor – i cili në filmin origjinal nuk thotë asnjë fjalë – një zë dhe një mendje të vetën. Por filmi është gjithashtu plot me kthesa dhe surpriza që premisa e tij nuk i lë të kuptohen që në fillim.
Gyllenhaal – e cila bëri debutimin e saj si regjisore me sukses me filmin “The Lost Daughter” (Vajza e Humbur) – përfshin në këtë projekt referenca nga “Young Frankenstein”, “Bonnie and Clyde”, si dhe nga stili klasik i Fred Astaire dhe Ginger Rogers.
Filmi përfshin gjithashtu kërcënime serioze për dhunë seksuale, por edhe numra muzikorë me këngë dhe valle, një detektiv, elemente të komedisë romantike klasike në stilin e “His Girl Friday”, dhe madje një paraqitje të Mary Shelley, autores së romanit “Frankenstein”.
Në disa momente duket sikur vetë filmi është i “qepur” nga pjesë të filmave të tjerë, por pikërisht kjo përzierje e elementeve është edhe shenjë e shtrirjes dhe ambicies së madhe të Gyllenhaal.
Filmi ka një shkallë të gjerë dhe spektakolare, që bëhet veçanërisht e dukshme kur personazhet mbërrijnë në neonet e ndritshme të Times Square në New York.
Në këtë version, krijesa quhet Frank, dhe filmi është pothuajse po aq për të sa edhe për Nusen. Ai nuk është i ngathët si në disa versione të tjera, por ka vidha metalike në ballë dhe një hundë të deformuar.
Edhe një herë, Christian Bale dëshmon se është një nga aktorët më të mirë të kohës sonë. Me një zë të ashpër dhe të rëndë, Frank shfaqet në laboratorin e Dr. Euphronious, e luajtur nga Annette Bening, dhe i rrëfen asaj se vetmia e tij për më shumë se një shekull është bërë e padurueshme.
Bale e interpreton personazhin në mënyrë që ai të jetë njëkohësisht prekës dhe i aftë për shpërthime të zemëruara dhune.
Frank ka gjithashtu një dashuri të madhe për filmat, dhe në disa skena shumë argëtuese ai shikon yllin e tij të preferuar të kinemasë, Ronnie Reed, duke kënduar dhe kërcyer në atë që dikur quhej “ekrani i argjendtë”.
Në këto skena, Jake Gyllenhaal mishëron në mënyrë të përkryer një balerin elegant në stilin e Fred Astaire, dhe në imagjinatën e tij Frank e sheh veten në atë rol – i veshur me kapelë cilindrike dhe frak – duke u bërë pjesë e botës magjike të filmave që ai adhuron.
(Burimi: BBC)
