Një mbrëmje vere në vitin 2000 ndryshoi përgjithmonë jetën e Danny Stewart, një punonjësi social në New York, i cili nuk e imagjinonte kurrë se do të bëhej baba. Sot, 26 vite më vonë, foshnja që ai gjeti tё braktisur në metro është djali i tij.
Danny, atëherë 34 vjeç, po nxitonte drejt një darke me partnerin e tij Pete, kur në stacionin Union Square vuri re një grumbull rrobash në cep të platformës. Pak sekonda më vonë pa se diçka lëvizi.
Kur u afrua dhe ngriti një bluzë të errët, zbuloi një foshnjë të porsalindur, ende me kërthizën e palidhur.
“Isha në shok”, kujton ai. Danny vrapoi menjëherë për të telefonuar policinë dhe më pas u kthye pranë foshnjës për ta qetësuar deri në mbërritjen e ndihmës.
Ngjarja bëri jehonë në media për pak kohë, derisa rreth tre muaj më vonë Danny u thirr në gjykatë për të dëshmuar, pasi nëna biologjike e foshnjës nuk ishte gjetur.
Aty ndodhi kthesa që do t’i ndryshonte jetën: gjyqtarja e pyeti nëse kishte interes ta adoptonte foshnjën.
“Derisa ma tha ajo, nuk më kishte shkuar kurrë në mendje. Por në atë moment kuptova se doja ta bëja”, rrëfen Danny.
Partneri i tij Pete fillimisht reagoi me zemërim. Ata nuk kishin diskutuar kurrë për krijimin e familjes, jetonin ende me vështirësi ekonomike dhe nuk ndiheshin gati për një fëmijë. Por gjithçka ndryshoi sapo panë foshnjën në familjen kujdestare.
Në dhjetor të vitit 2000, gjykata ua dha kujdestarinë dhe çifti e mori foshnjën në shtëpi vetëm pak ditë para festave të fundvitit.
Ata e quajtën Kevin.
“Për javë të tëra rrinin zgjuar me turne gjatë natës vetëm për t’u siguruar që ai po merrte frymë”, kujton Danny.
Më vonë, ata shkruan edhe një histori për Kevinin, për t’i shpjeguar mënyrën se si u bënë familje. Historia u kthye më pas në një libër për fëmijë dhe në një animacion të shkurtër.
Kur Kevin ishte 11 vjeç dhe martesa mes personave të së njëjtës gjini u legalizua në New York, ai u kërkoi prindërve që të martoheshin pikërisht nga gjyqtarja që vite më parë i kishte pyetur nëse donin ta adoptonin.
Sot, Kevin është 26 vjeç dhe punon si zhvillues software. Edhe pse jeton larg, vazhdon të ketë një lidhje shumë të fortë me dy baballarët e tij.
“Edhe pas 26 vitesh, ende nuk e besojmë se pikërisht ne patëm privilegjin të bëheshim pjesë e jetës së tij”, thotë Danny.
(Burimi: The Guardian)
