Shtatzënia ka qenë gjithmonë një moment thellësisht personal për një grua. Por në politikë, ajo mund të shndërrohet edhe në një simbol me peshë të madhe publike. Pikërisht kjo po ndodh në administratën e dytë të Donald Trump, ku disa nga gratë më të dukshme të rrethit të tij kanë kthyer shtatzëninë në një pjesë të identitetit të tyre publik, duke përcjellë një mesazh që shkon shumë përtej jetës familjare.
Në qendër të këtij fenomeni është Usha Vance, bashkëshortja e nënpresidentit amerikan JD Vance, e cila pret fëmijën e katërt. Gjatë muajve të fundit, ajo është shfaqur vazhdimisht në aktivitete zyrtare me veshje që theksojnë barkun e rrumbullakosur, ndërsa në rrjetet sociale ka folur hapur për pritjen e anëtarit më të ri të familjes.
Ajo nuk është e vetme. Në të njëjtën periudhë, edhe Karoline Leavitt, zëdhënësja e Shtëpisë së Bardhë, dhe Katie Miller, bashkëshortja e zëvendësshefit të kabinetit Stephen Miller, kanë qenë shtatzëna dhe kanë zgjedhur ta shfaqin publikisht këtë periudhë përmes paraqitjeve dhe fotografive ku shtatzënia vihet qartësisht në qendër të vëmendjes.
Megjithëse koha e shtatzënive të tyre është një rastësi, analistët amerikanë vlerësojnë se mënyra si ato janë prezantuar publikisht nuk është aspak e tillë. Përkundrazi, ajo përputhet me filozofinë që administrata Trump ka promovuar vazhdimisht mbi familjen tradicionale, lindshmërinë dhe rolin e gruas në shoqëri.
Për vite me radhë, shumë gra në politikë apo në poste drejtuese janë përpjekur ta fshehin shtatzëninë, duke përdorur veshje të gjera ose prerje që shmangnin vëmendjen mbi trupin e tyre. Sot panorama duket krejt ndryshe. Gratë e administratës Trump zgjedhin fustane të ngushtë, materiale elastike dhe poza ku barku i shtatzënisë vendoset në plan të parë, shpesh i shoqëruar edhe nga gjesti simbolik i dorës mbi bark.
Ekspertët e komunikimit politik besojnë se kjo nuk është thjesht një zgjedhje mode. Është një mënyrë për të ndërtuar një imazh të caktuar të gruas moderne konservatore: një grua që ushtron pushtet, por që njëkohësisht e vendos amësinë në qendër të identitetit të saj.
Ky mesazh lidhet drejtpërdrejt me lëvizjen pronataliste, e cila po fiton gjithnjë e më shumë ndikim në qarqet konservatore amerikane. Mbështetësit e saj argumentojnë se Shtetet e Bashkuara duhet të nxisin lindjen e më shumë fëmijëve përballë rënies së natalitetit dhe plakjes së popullsisë.
Katie Miller e ka shprehur hapur këtë filozofi. Në Ditën e Nënës ajo publikoi një fotografi ku shfaqej në muajt e fundit të shtatzënisë dhe shkroi se “feminizmi i vërtetë është të sjellësh fëmijë në jetë”, duke shtuar se gjëja më radikale që një grua mund të bëjë është të përqafojë biologjinë e saj.
Pikërisht këto deklarata, të shoqëruara me imazhe të kuruara deri në detaje, kanë bërë që shumë studiues të komunikimit politik ta konsiderojnë shtatzëninë si një instrument të ri simbolik në strategjinë vizuale të administratës Trump.
Sipas tyre, nëse figurat mashkullore të lëvizjes MAGA përfaqësojnë forcën, autoritetin dhe maskulinitetin tradicional, gratë shtatzëna të administratës shfaqin anën tjetër të së njëjtës filozofi: familjen, pjellorinë dhe vazhdimësinë.
Në këtë kontekst, edhe veshja merr kuptime politike. Nuk bëhet më fjalë vetëm për modën e shtatzënisë, por për një mënyrë të re komunikimi vizual, ku barku i rrumbullakosur nuk fshihet, por ekspozohet me krenari si simbol i rolit që gruaja luan në shoqëri.
Rasti i Usha Vance konsiderohet veçanërisht domethënës. Ajo njihet si një nga figurat më diskrete të administratës dhe në intervista të mëparshme kishte pranuar se mendonte se tre fëmijë ishin të mjaftueshëm për familjen e saj. Megjithatë, pas diskutimeve familjare dhe reflektimeve personale, çifti vendosi të sillte në jetë edhe fëmijën e katërt.
Vetë Usha Vance ka pranuar se shtatzënia ka ndryshuar edhe mënyrën se si paraqitet në publik. Në vend të veshjeve komode që përdorte gjatë shtatzënive të mëparshme, tani, si Zonjë e Dytë e SHBA-së, ajo është e vetëdijshme se çdo dalje publike është pjesë e rolit të saj institucional.
Për kritikët, kjo estetikë rrezikon të reduktojë identitetin e gruas vetëm te amësia. Për mbështetësit, përkundrazi, ajo përfaqëson një rivlerësim të rolit të nënës në jetën publike dhe një kundërpërgjigje ndaj modeleve të tjera kulturore që kanë dominuar dekadat e fundit.
Debati nuk ka të bëjë vetëm me modën apo me shtatzëninë. Ai prek mënyrën se si politika përdor imazhin për të komunikuar vlera, ideologji dhe modele shoqërore. Në administratën Trump, barku i një gruaje shtatzënë nuk është më vetëm shenjë e një jete të re që po vjen në botë, por edhe një deklaratë politike që synon të përcjellë një vizion të caktuar për familjen, gruan dhe të ardhmen e shoqërisë amerikane.
Burimi: NYT
