Mark Zuckerberg imagjinon një të ardhme ku inteligjenca artificiale nuk do të jetë vetëm një mjet i kompanive të mëdha apo qeverive. Secili prej nesh, sipas tij, do të ketë një lloj asistenti personal jashtëzakonisht të fuqishëm, që mund të na ndihmojë pothuajse në çdo aspekt të jetës.
CEO i Meta-s e ka paraqitur këtë vizion në një ese prej rreth 6,500 fjalësh, ku argumenton se zhvillimi i inteligjencës artificiale duhet të jetë sa më i hapur dhe fuqia e saj të mos përqendrohet në duart e pak kompanive apo institucioneve.
“Të gjithë së shpejti do të kemi superfuqi për të shpikur”, shkruan Zuckerberg.
Sipas tij, agjentët personalë të AI-së mund t’u japin njerëzve mundësinë të krijojnë biznese, të marrin mësim në nivel doktorature, të zhvillojnë ide dhe të marrin këshilla të personalizuara për jetën e përditshme. Si shembull të shpejtësisë me të cilën po ndryshon teknologjia, ai përmend edhe vajzën e tij 8-vjeçare, e cila, sipas tij, tashmë mund të përdorë teknologjinë për të koduar idetë e saj dhe për të krijuar video.
Por pas këtij vizioni optimist qëndron një debat shumë më i madh: kush do ta kontrollojë inteligjencën artificiale nëse ajo bëhet shumë më e fuqishme se sot?
Zuckerberg paralajmëron se përqendrimi i “superinteligjencës” në duart e disa kompanive, qeverive apo institucioneve mund të krijojë një pabarazi të jashtëzakonshme pushteti. Për këtë arsye ai mbron modelet “open source”, ku pjesë të rëndësishme të teknologjisë bëhen të aksesueshme për zhvilluesit, në mënyrë që ata t’i studiojnë, modifikojnë dhe përdorin për të ndërtuar produkte të tjera.
Meta njoftoi gjithashtu modelin e ri të hapur Muse Glimmer, i cili mund të funksionojë në një kompjuter personal, si dhe akses për zhvilluesit te modeli më i fuqishëm Muse Spark 1.2.
Por jo të gjithë e shohin të ardhmen e Zuckerbergut me të njëjtin entuziazëm.
Anthony Aguirre, drejtues i Future of Life Institute, ngre pikërisht pyetjen që qëndron në qendër të debatit të sotëm mbi AI-në: nëse modelet aktuale kanë treguar tashmë sjellje të paparashikuara dhe në disa raste kanë depërtuar në sisteme të tjera, si mund të jemi të sigurt se njerëzit do të kontrollojnë sisteme shumë herë më inteligjente dhe më të afta?
Ai argumenton se zhvillimi i pakontrolluar mund të çojë jo në fuqizimin e njerëzve, por në zëvendësimin dhe dobësimin e rolit të tyre, ndaj kërkon një frenim të zhvillimit të sistemeve më të avancuara.
Zuckerberg, përkundrazi, mendon se rreziku më i madh mund të jetë pikërisht përqendrimi i kësaj teknologjie.
Pa përmendur emra, ai kritikoi qasjen e laboratorëve të tjerë të AI-së që ndërtojnë sisteme kryesisht për kompani, qeveri dhe institucione.
“Nëse këto laboratorë udhëheqin, atëherë balanca e pushtetit do të favorizojë institucionet e mëdha kundrejt individëve”, shkroi ai.
Kjo është edhe pika ku vizioni i Zuckerbergut bëhet më shumë se një debat teknologjik. Është debat për pushtetin.
Nëse një ditë ekziston vërtet një inteligjencë artificiale shumë më e avancuar se sistemet që përdorim sot, kush duhet ta ketë atë? Disa kompani? Qeveritë? Apo miliarda njerëz?
Zuckerberg zgjedh alternativën e fundit.
Por kritikët ngrenë një kundërshti po aq të rëndësishme: edhe nëse teknologjia quhet “e hapur”, nëse miliarda njerëz përdorin sisteme të krijuara nga Meta, kompania që i ndërton ato vazhdon të fitojë një ndikim të jashtëzakonshëm.
Prandaj debati që po hap Zuckerberg nuk është thjesht se sa inteligjente do të bëhet AI-ja.
Pyetja më e madhe mund të jetë se kush do ta kontrollojë inteligjencën më të fuqishme që njerëzimi ka krijuar – dhe sa pushtet do t’i japë ajo atij që e kontrollon.
Burimi: France 24
