Më 7 mars 1887, në qytetin e Korçës u hap Mësonjëtorja e parë shqipe, një nga ngjarjet më të rëndësishme në historinë e arsimit dhe kulturës shqiptare. Mësuesi dhe drejtori i parë i saj ishte Pandeli Sotiri, një nga figurat e shquara të Rilindjes Kombëtare.
Hapja e kësaj shkolle ishte një fitore e madhe për popullin shqiptar, pasi deri në atë kohë mësimi i gjuhës shqipe ishte i ndaluar nga pushteti osman. Për këtë arsye, mësimet zhvilloheshin fshehurazi nëpër shtëpi, në mënyrë private dhe me shumë rrezik për mësuesit dhe nxënësit.
Megjithëse në kushte të vështira dhe nën presion të vazhdueshëm, Mësonjëtorja e Korçës qëndroi e hapur për gati 20 vjet, duke u bërë një vatër e rëndësishme e përhapjes së dijes dhe ndërgjegjes kombëtare.
Në drejtimin e saj dhe në zhvillimin e arsimit shqip kontribuan figura të njohura të Rilindjes shqiptare si Pandeli Sotiri, Petro Nini Luarasi, Nuçi Naçi, Thoma Avrami dhe shumë veprimtarë të tjerë të përkushtuar.
Këta atdhetarë dhanë një kontribut të jashtëzakonshëm për kombin shqiptar, të udhëhequr nga dëshira e zjarrtë për të përhapur dijen dhe gjuhën shqipe në popull. Me mundësitë e pakta që kishin, ata u bënë edhe iniciatorët e krijimit të teksteve të para shkollore në gjuhën shqipe, si dhe të pajisjes së nxënësve me materiale të nevojshme për mësim.
Të edukuar me frymën e patriotizmit dhe dashurinë për atdheun, shumë prej nxënësve të kësaj shkolle u bënë më vonë përhapës të ideve të rilindësve dhe luftëtarë të përkushtuar në përpjekjet për liri dhe pavarësi kombëtare.
Pikërisht për të përkujtuar këtë moment historik, 7 Marsi festohet sot në Shqipëri si “Dita e Mësuesit”. Kjo ditë është një rast për të nderuar traditën e shkollës shqipe dhe për të vlerësuar figurën e mësuesit, si edukator i brezave të rinj dhe si një nga shtyllat kryesore të zhvillimit dhe përparimit të shoqërisë shqiptare.
