Nga të gjitha organet që ka një qeveri, më e ndjeshmja rezulton të mos jetë as zemra, as truri, as ndërgjegjja. Është prostata.
Sepse sa herë qytetarët dalin në protestë, pushteti fillon të ketë të njëjtat simptoma: siklet, bllokim, irritim, nervozizëm dhe nevojë të shpeshtë për të deklaruar se “gjithçka është nën kontroll”.
Në Shqipëri protestat janë bërë si stinët. Vijnë, ikin, rikthehen. Ndryshojnë pankartat, por jo arsyet. Njëherë për korrupsionin, njëherë për pronat, njëherë për mjedisin, njëherë për zgjedhjet, njëherë për varfërinë. Në fund del se problemi nuk është tema e protestës. Problemi është se qytetarët vazhdojnë të ekzistojnë.
Sepse pushteti shqiptar ka një teori shumë interesante për demokracinë: populli është sovran vetëm ditën e votimeve. Të nesërmen kthehet në bezdi administrative.
Kur proteston, qytetari etiketohet menjëherë. Nëse është i ri, është i manipuluar. Nëse është i moshuar, është nostalgjik. Nëse është intelektual, është i dështuar. Nëse është biznesmen, ka interesa. Nëse është ambientalist, është kundër zhvillimit. Nëse janë dhjetë veta, nuk përfaqësojnë askënd. Nëse janë njëqind mijë veta, dikush po i financon.
Pra, sipas logjikës zyrtare, protesta është gjithmonë legjitime, përveç rasteve kur ndodh.
Këtë e kemi parë edhe në dy javët e fundit. Protestat lidhur me zhvillimet në bregdet, çështjet e pronësisë, mjedisin dhe perceptimin e mungesës së transparencës kanë nxjerrë në rrugë mijëra qytetarë. Shumë prej tyre nuk po protestojnë vetëm për një resort, një lagunë apo një gardh me tela. Po protestojnë për një ndjenjë shumë më të thellë: bindjen se vendimet po merren pa ta, mbi ta dhe në emër të tyre.
Por pushteti ynë ka një talent të veçantë. Ai arrin ta dëgjojë zërin e investitorit nga ana tjetër e globit, por nuk dëgjon britmën e qytetarit poshtë dritareve të tij.
Në Shqipëri nuk mungon dialogu. Mungon dëshira për ta dëgjuar.
Qeveritë tona flasin vazhdimisht për standarde evropiane. Por harrojnë një detaj të vogël: në Evropë protesta nuk konsiderohet patologji. Konsiderohet oksigjen demokratik.
Kur njerëzit protestojnë, shteti serioz pyet: “Çfarë nuk kemi bërë mirë?”
Kur njerëzit protestojnë në Shqipëri, shteti pyet: “Kush i ka nxitur?”
Ky ndryshim është i gjithë problemi.
Ndërkohë opozita, e cila sot marshon në emër të “demokracisë”, harron se kur ka qenë vetë në pushtet ka pasur po aq alergji ndaj protestuesve. Në politikën shqiptare ekziston një mrekulli biologjike: sapo kalon pragun e Kryeministrisë, ADN-ja demokratike pëson mutacion.
Dje protestuesit ishin heronj. Sot janë armiq. Nesër do të jenë sërish heronj. Varet vetëm se kush ka çelësat e zyrës.
Qytetari shqiptar e njeh këtë teatër prej dekadash. Ai sheh politikanë që grinden në ekran dhe pajtohen në privilegje. Sheh parti që akuzojnë njëra-tjetrën për korrupsion, ndërsa refuzojnë të reformojnë sistemin që e prodhon atë. Sheh një klasë politike që sillet si armike në publik dhe si ortakëri në praktikë.
Ndaj dhe, protestat e sotme nuk janë thjesht kundër një projekti, një kryeministri apo një partie. Ato janë kundër një modeli qeverisjeje që ka filluar ta ngatërrojë mandatin me pronësinë dhe pushtetin me trashëgiminë.
Në fakt, protesta është një nga gjërat më patriotike që mund të bëjë një qytetar. Sepse indiferenca është dhurata më e madhe që mund t’i bëhet një pushteti të lodhur.
Një shoqëri që nuk proteston nuk është domosdoshmërisht e lumtur. Ajo është e dorëzuar, thuajse e asgjesuar!
Dhe pushteti që është pjesë e shoqërisë, duhet të merakoset jo nga protestat, por nga dita kur askush nuk proteston më kundër tij. Sepse atëherë me siguri do ketë probleme me besimin e qytetarëve. Me shumё gjasa do ketë vrarë edhe shpresën e tyre.
Po sot?
Duket se “prostata e pushtetit” vazhdon të jetë e irrituar. Askush nuk ka përse shqetësohet.
Kjo, për demokracinë, mund të jetë ende një lajm i mirë.
© Ky është artikull ekskluziv i KontrasT.al, që gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to” / Artikulli mund të ripublikohet vetёm i shoqëruar me linkun e artikullit origjinal.
