Nuk ka qenë javë e lehtë për qeverinë, e as për vetë Edi Ramën. Ai ishte në Shtetet e Bashkuara dhe u kthye pa asnjë takim, në asnjë nivel. Nuk e priti askush. Në të njëjtat ditë, amerikanët erdhën vetë këtu.
Ambasadori i ri i SHBA-së, Eric Wendt, u prit sot nga Presidenti Bajram Begaj. Njëri trokiti në Nju Jork dhe nuk iu hap dera. Tjetrin e pritën si në shtëpi, në Pallatin e Brigadave.
Wendt nuk vjen nga salla e diplomatëve, por nga fusha. Ka shërbyer mbi 34 vjet në ushtri dhe ka komanduar të gjitha forcat speciale në dispozicion të NATO-s, përfshirë njësitë shqiptare. Që nga viti 1991 ka qenë “Beretë e Gjelbër”, dhe u tërhoq me tre yje, grada më e lartë e arritur ndonjëherë nga një oficer karriere i Forcave Speciale. Për dy vjet ka drejtuar një koalicion prej tetë vendesh si Koordinator Sigurie për Izraelin dhe Autoritetin Palestinez.
Rruga drejt Tiranës nuk ishte e shtruar me lule. Senati e konfirmoi me 51 vota pro dhe 47 kundër, pasi senatorët e kishin pyetur ashpër për korrupsionin dhe institucionet demokratike në Shqipëri.
Të gjithë e presin me kureshtje. Mjafton një shikim i fotove: trup i madh, shtrëngim duarsh i fortë, qëndrim e vështrim serioz. Nuk i ngjan aspak Donald Lusë, Alexander Arvizut apo Yuri Kimit, që kanë shërbyer më parë në Tiranë.
Në vendet me demokraci të konsoliduar, askush nuk pret mrekulli nga një ambasador i huaj. Shqipëria, përkundrazi, ka kërkuar gjithmonë një arbitër, një zë që i flet në vesh atij që kalom vijën e kuqe.
Mbetet për t’u parë nëse ky zë do t’i flasë në vesh Ramës, tani që ai kthehet i tronditur nga përtej oqeanit. Dhe nëse do t’i flasë vërtet, e jo thjesht ta përkëdhelë, siç bënin Yuri dhe Lu.
