Ruzhdi Pulaha (lindur më 21 qershor 1942 në Korçë) ishte një nga emrat më të rëndësishëm të dramaturgjisë dhe skenaristikës shqiptare. Me një krijimtari të pasur që shtrihet për më shumë se pesë dekada, ai ka kontribuar ndjeshëm në zhvillimin e teatrit, filmit dhe televizionit shqiptar, duke u bërë një prej autorëve më të njohur dhe më të vlerësuar nga publiku.
Pas përfundimit të studimeve për Gjuhë-Letërsi në Universitetin e Tiranës, Pulaha punoi për rreth dhjetë vjet në Radio Televizionin Shqiptar. Në vitin 1975 u emërua mësues në Pogradec, ndërsa katër vjet më vonë u rikthye në Tiranë si autor në Teatrin Kombëtar, ku ushtroi detyrën deri në vitin 1986. Më pas iu përkushtua tërësisht krijimtarisë së lirë. Në vitin 1992 u zgjodh deputet i Kuvendit të Shqipërisë, por pas përfundimit të mandatit u tërhoq nga politika për t’iu rikthyer botës së artit dhe letërsisë.
Veprat e tij karakterizohen nga trajtimi i konflikteve të forta shoqërore dhe morale, duke nxitur debat dhe reflektim te publiku. Përmes personazheve të ndërtuara me realizëm dhe dialogut të drejtpërdrejtë, Pulaha ka sjellë në skenë problematika që lidhen me drejtësinë, përgjegjësinë qytetare dhe sfidat e kohës.
Ndër dramat më të njohura të tij janë “Maro Mokra”, “Mësuesi i letërsisë”, “Përballë vetes”, “Nën dritat e skenës”, “Doktori pacient”, “Nesër është vonë”, “Shkallët” dhe “Streha e të harruarve”, vepra që janë interpretuar me sukses në Teatrin Kombëtar dhe në skena të tjera shqiptare.
Përveç dramaturgjisë, Ruzhdi Pulaha ka lënë gjurmë edhe në kinematografinë shqiptare si autor i skenarëve të filmave të dashur për publikun, mes tyre “Zonja nga qyteti” dhe “Shoqja nga fshati”. Ai ishte gjithashtu bashkautor i radionovelës së parë shqiptare, “Rruga me pisha”, realizuar në bashkëpunim me BBC-në, si dhe skenarist i telenovelës së parë shqiptare, “Njerëz dhe fate”, e cila shënoi një moment të rëndësishëm në historinë e televizionit shqiptar.
Me një stil të qartë, ritëm të lartë rrëfimtar dhe besnikëri ndaj realizmit, Ruzhdi Pulaha vazhdon të mbetet një figurë e spikatur e kulturës shqiptare, autor i veprave që kanë lënë gjurmë të qëndrueshme në kujtesën e publikut dhe në historinë e artit shqiptar.
